وصيّت كرد بمحمّد بن على بن عبد اللّه بن عبّاس ، و اين صحيفه را به دو داد « 1 » .
و او را بحميمه « 2 » وفات رسيد ، و او را هم آنجا دفن كردند .
و محمّد بن على بن عبد اللّه ، در آن صحيفه يافت ذكر كسى « 3 » از فرزندان او كه خليفه خواست بود ، و ذكر آنكسانى كه در باب خلافت مجدّ و معين « 4 » ايشان باشند .
پس محمد بن على بن عبد اللّه در أمر خلافت شروع كرد ، تا پس ازو پسرش « 5 » خلافت بيافت ، و دعوىء خلافت كرد ، چنانك در كتاب عبّاسى « 6 » واضح و مذكور است .
و پيوسته طآيفهء از شيعت « 7 » كه ايشانرا كيسانيّه « 8 » ميخوانند ، به امامت محمد [ بن ]
هامش
مسموم گرديد .
( 1 ) . ابن أبى الحديد شافعى معتزلى در « شرح نهج البلاغة : ج 7 / ص 150 » آورده است : ( فلما حضرته ( يعنى أبو هاشم ) الوفاة ، عقيب انصرافه من عند الوليد بن عبد الملك ، مرّ بالشراة ؛ و هو مريض و محمد بن على بها ، فدفع اليه كتبه ، و جعله وصيّه ، و أمر الشيعة بالإختلاف اليه ) .
( 2 ) . در اصل : بجميمه ، و در چاپى : بخيمه .
( 3 ) . در « انوار المشعشعين : 2 / 49 » : كسانى كه .
( 4 ) . مجدّ : كوشا . معين : ياور .
( 5 ) . او أبو العباس ، عبد اللّه بن محمد بن على بن عبد اللّه بن العباس ، مشهور به ( سفّاح ) است ، كه در شب جمعه سيزدهم ربيع الآخر سال 132 هجرى به عنوان نخستين خليفه عباسى در مسجد جامع كوفه خطبه خواند ، و به مدت 4 سال و 9 ماه خليفه بود ، و در شهر انبار در سال 136 هجرى درگذشت .
( 6 ) . مقصود كتاب ( أخبار الدولة العباسيّة ) نوشته ابن سمكه است ، كه پيشتر درباره آن سخن رفت .
( 7 ) . يعنى شيعيان .
( 8 ) . كيسانيّه نام يكى از نخستين فرقههاى اسلامى است ، كه در نيمه دوم قرن نخست هجرى به وجود آمده ، و به گفته مورخين پيروان آن بر اين اعتقاد بودند كه پس از امير المؤمنين سه فرزند او حسن و حسين عليهما السلام و محمد بن الحنفيّه امامند ، و سومين آنان همان مهدى موعودى است كه در آخر زمان قيام خواهد كرد ، از اين رو گفته مىشود بر اين اعتقاد بودند كه