ماه ربيع الآخر ، سنهء احدى و سبعين و ثلثمائه « 1 » بقم وفات يافته است ، و در قبر پذرش بمقبرهء بابلان مدفونست .
و ازو پسرى طفل ، الحسن نام بازماند ، و ماذر او رستاقيّه « 2 » بوده است .
و أمّا أبو جعفر محمد بن الحسن « 3 » در حالت كوذكى ببغداد رفت ، و كار و بار او ببغداد بنظام شد ، و بنزديك معزّ الدوله معزّز و مكرم بود ، و ببغداد مالى بسيار كسب كرد ، و بدست آورد ، و ببغداد تأهل ساخت ، و پنج پسر آورد :
أبو . . . . . . ، و أبو . . . . . . ، و أبو . . . . . . ، و أبو . . . . . . ، و أبو . . . . . . « 4 »
و أما أبى القسم « 5 » على بن الحسن العزيزى : او بقم بزرك شد ، و بس متكلم و از أهل جدل و مباحثه بود ، و نيكبخت و سعادتمند ، و او را بقم از دختر أبى هاشم « 6 » . . . . . . . . . . . . « 7 » بود .
و اما ابو القسم على بن احمد شجرى - براذر أبو محمد [ الحسن ] شجرى - در روزكار
هامش
( 1 ) . سال 371 هجرى .
( 2 ) . ظاهرا مقصود آن است ، كه مادر اين طفل زنى از مردمان روستاهاى پيرامون قم بوده است ، نه از خاندانهاى شريف يا عرب صاحب نام در قم .
( 3 ) . ابو جعفر محمد بن الحسن شجرى ، ابن أبو محمد الحسن بن أحمد شجرى ، ابن على بن محمد بن عمر بن على بن عمر الأشرف .
( 4 ) . در اصل و تمامى نسخهها بياض .
( 5 ) . در اصل و تمامى نسخهها ضبط نام او اين گونه است : ( ابى القاسم الحسن بن على العزيزى ) كه نادرست است .
( 6 ) . در پاورقى « انوار المشعشعين : 2 / 191 » آمده است : مراد از اين أبى هاشم ، محمد بن على بن عبيد اللّه بن عبد اللّه بن حسن بن جعفر بن حسن متقى ابن امام حسن مجتبى عليه السلام مىباشد .
( 7 ) . در اصل و تمامى نسخهها بياض است ، و در « انوار المشعشعين : 2 / 191 » : دو پسر بود .