و براذر جدّ أبى علىّ شجرى ، جعفر بن الحسن بن على بن عمر ، آنكسى است كه در سنهء ست و تسعين و مائه « 1 » هجريّه بمدينه خروج « 2 » كرد ، و مردم را با مأمون دعوت كرد ، و مأمون او را مدتى بر آن مقرّر « 3 » داشته بود ، و او را در ماه ذى القعدة ازين سال معزول كردانيد .
* * *
هامش
( 1 ) . سال 196 هجرى .
( 2 ) . در هيچ يك از منابع تاريخى از خروج و قيام جعفر بن الحسن الشجرى يادى نشده است ، نگاه كنيد به : « تاريخ طبرى : حوادث سال 195 - 196 » ، لازم به يادآورى است كه در سال 194 هجرى محمد امين برادر خود عبد اللّه المأمون را از ولايتعهدى خلع نمود ، كه به جنگ و كشته شدن امين و خلافت مأمون انجاميد ، و ظاهرا مقصود از گفته مصنف كه اين شجرى ( بمدينه خروج كرد و مردم را با مأمون دعوت كرد ) ، همانا مخالفت او با اقدام امين به خلع مأمون است ، نه قيام و خروج او بر عليه عباسيان .
( 3 ) . در اين جمله متعلق مقرر نامعلوم است ، و نمىدانيم مأمون او را بر چه كارى مدتى مقرر داشته بوده و سپس او را عزل نموده است ، تنها در « المجدى : ص 151 » آمده است كه : ( اما جعفر بن الحسن بن على ، فولّي صدقات المدينة أيّام المأمون ، و لقب ديباجة ، و امّه محمديّه ) .