و نقابت علويّه در روزكار أبو على ، به دو مفوّض بوده است ؛ تا بوقت وفات او ، و او را در مقبرهء بابلان ، بمشهدى « 1 » كه معروفست بذو دفن كردهاند .
و پسرش أبو محمّد الحسن بن احمد شجرى ، جوانى عاقل در رسيد ، و بر وجه معاشى كه او را بود قناعت مىنمود ، و پيوسته بنيابت از حكّام و ولاة ، أهل قم را از أهل غىّ « 2 » و فساد ، با مردانى چند حمايت مىكرد ، و محافظت مىنمود ، و هميشه تا به آخر عمر مقدّم و پيشوا و سرور بوده . و روز شنبه ، روز آسمان « 3 » ، ماه فروردين ، نه روز از ماه صفر مانده ، سنهء تسع و أربعين و ثلثمائه « 4 » وفات يافت ، و او را در قبر براذرش أبى جعفر [ محمّد ] بمقبرهء بابلان دفن كردهاند .
و ازو سه پسر : أبو على احمد ، و أبو جعفر محمد ، و أبو القسم على العزيزى بازماندند ، و يك دختر .
و أبو على احمد جوانى عاقل ، ذو فنون ، بحّاث دررسيد ، و بر وجه معاشى كه او را بود اقتصار « 5 » مىنمود ، و مدت عمر خراج ازو نستدند ، و روز پنج شنبه ، روز آسمان ، ماه دهم « 6 » ،
هامش
( 1 ) . اين مشهد در قرن چهارم و هنگام تصنيف تاريخ قم ، در كنار بقعه حضرت فاطمه بنت موسى ابن جعفر عليهم السلام ( احتمالا در شمال و در جاى ايوان طلا ) برقرار بوده ، كه بعدها براى توسعه حرم از ميان رفته است .
( 2 ) . از ماده ( غوى ، يغوى ، غيّا ) ، و أهل غيّ : به معناى مردمان جاهل و آشوبگر و گمراه .
( 3 ) . بر طبق تقويم ايران باستان ، بيست و هفتمين روز از هر ماه را ( روز آسمان ) مىگفتند . نگاه كنيد به : « گاهشمارى و جشنهاى ايران باستان : 127 » ، از اين رو أبو محمد الحسن بن احمد شجرى در روز 27 فروردين ماه شمسى ، مطابق روز 21 ماه صفر قمرى ، سال 349 هجرى درگذشته است .
( 4 ) . سال 349 هجرى .
( 5 ) . در نسخه چاپى : اختصار .
( 6 ) . دى ماه بر طبق تقويم شمسى .