او بشنيد نامه نوشت ، و آن اسب را از أبو الفضل طلب كرد ، و أبو الفضل اسب بذو فرستاد ، و او ديهء دود آهك « 1 » ، و ديهء روقان و فاردان ، از رستاق قم ، از طسوج انار « 2 » ، در عوض بذو داد .
[ و آن خليفه گفت : اگر تو زين اين اسب را به سوى من فرستى ، من به غير از اين چيزى به تو ببخشم .
و آن زين رومى بوده از آهن ، و من بر اسب أبو الفضل حسين بن حسن بن على العلوى العريضى « 3 » ديدم ] « 4 » » .
و ابو الفضل ، الحسين بن الحسن بقم يك « 5 » پسر آورده است ، محمّد نام .
و ابو الفضل بقم وفات يافته است . و او از فقهآئى بوده است كه از حسن بن على « 6 » عليهما السلم روايت كردهاند ، و من او را در باب علما « 7 » ياد كردهام .
و چون پسرش محمّد بن الحسين بقم بالغ و عاقل [ شد ] « 8 » ، درين ضيعتها « 9 » مدتى متصرف شد ، و بعد از آن از ضبط آن املاك عاجز ، و آن املاك ازو با بعضى از عرب منتقل
هامش
( 1 ) . امروزه اين روستا به همين نام در كنار رود انار ، در منطقه نيزار ، و پيش از روستاى ساريه خاتون ( كه در آن بقعهاى به همين نام مىباشد ) برقرار است .
( 2 ) . نام بخش كناره جنوبى رود انار ( رودخانه قم ) كه پس از نيزار ( تقاطع راههاى اصفهان - قم ) واقع است .
( 3 ) . در « المجدى : ص 137 » آمده است : ( الحسن بن العريضى بن الصادق عليه السلام ، فكان لامّ ولد ، فأعقب أربع بنين و بنتا اسمها امّ الحسن ، و البنون : جعفر و الحسين و محمد و عبد اللّه ) .
( 4 ) . افزوده از « انوار المشعشعين : 2 / 197 » .
( 5 ) . همان گونه كه پيشتر گذشت ، به روايت عمرى نسّابه در « المجدى : ص 136 » او دو پسر به نامهاى حسن و محمد داشته است .
( 6 ) . مقصود امام حسن بن على العسكرى عليهما السلام مىباشد .
( 7 ) . باب شانزدهم كتاب تاريخ قم بابى است ( در ذكر اسامى بعضى از علماى قم ) ، كه از بخشهاى مفقود كتاب مىباشد .
( 8 ) . « انوار المشعشعين : 2 / 198 » .
( 9 ) . ضيعتها : جمع ( ضيعهء ) به معناى املاك غير منقول .