تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( رهاورد خرد ) ( فارسى ) — صفحة 61

مساهمون:

ص٦١
و از بدبختى آدمىزاده ترك خيرجويى از خدا و ناخرسندى از قضاى اوست . ( 1 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : پشيمانى ، خود توبه است . ( 2 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : هر كه حرام قرآن را حلال شمارد بدان ايمان ندارد . ( 3 ) مردى به آن حضرت گفت : سفارشيم فرماى ! پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : زبانت را نگهدار . سپس گفت : اى پيامبر خدا سفارشى دگرم فرماى ! فرمود : زبانت را نگهدار . ديگر بار عرض كرد : سفارشيم ديگر فرماى ! فرمود : واى بر تو ، آيا نه اين است كه مردم به خاطر آنچه به ( داس ) زبان درو كنند به دوزخ سرنگون شوند ؟ ( 4 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : كردارهاى نيكو مانع رسيدن مرگهاى بد شود و صدقهء نهانى خشم خدا را فرو نشاند و پيوند دارى با خويشان عمر را بيفزايد ، و هر نيكوكارى صدقه باشد و نكوكاران در جهان به آخرت شايستهء نكوكارى و زشتكاران در جهان در خور بدرفتارى به آخرت باشند ، و نخستين كسانى كه به بهشت درآيند نيكوكارانند . « 49 » » ( 5 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : خدا چون به بنده‌اى نعمت بخشد دوست دارد اثر نعمت خود را بر وى ببيند و بينوايى و بينوانمايى را دشمن دارد . ( 6 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : خوب پرسيدن نيمى از دانش ، و نرمش نيمى از زندگى به آرامش است . ( 7 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : آدمى زاده پير شود و دو چيزش جوان گردند : آز و آرزو . « 50 » ( 8 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : آزرم از ايمان است . ( 9 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : چون روز رستاخيز شود گامهاى هيچ بنده‌اى پيش نلغزد مگر آنكه از چهار چيزش باز پرسند : از عمرش كه در چه سپرى كرده ، و از جوانيش كه در چه آزموده ، و از آنچه فراهم آورده و از كجا آورده و در چه راه صرفش كرده است ، و از دوستى ما خاندان ( رسالت ) . ( 10 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : هر كه با مردم داد و ستد كند و ستمشان نكند و با آنها گفتگو كند و دروغ نگويد و بديشان وعده دهد و خلاف نكند ، مردانگيش تمام و عدالتش آشكار و پاداشش واجب و غيبتش حرام است . ( 11 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : آبرو و مال و خون مؤمن ، همگى حرمت دارد . ( 12 ) و فرمود صلّى اللَّه عليه و آله : پيوند خويشاوندى را هر چند به سلام گفتنى باشد نگهداريد .
هامش
( 49 ) در حديث آمده است كه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : نيكوكاران در جهان شايستهء نيكرفتارى در آخرتند . گفتند : اى پيامبر خدا ، چگونه ؟ فرمود : خدا به گشاده دستى بر ايشان رحمت آرد تا به مردم احسان كنند و بدان سبب به بهشت درآيند و در هر دو جهان نكوكار و شايستهء نيكرفتارى باشند . « وسائل الشيعه ، مجلّد دوم . » ( 50 ) صائب اين مضمون را چنين سروده :آدمى پير كه شد حرص جوان مىگردد * خواب هنگام سحرگاه گران مىگردد .- م .