بارى ، اين را به ايشان توضيح داد و هر كس روگردان مىشد يا عرضهء شمشير بود يا بايد توبه مىكرد .
( 1 ) 13 . امّا مردى كه به همجنسگرايى اعتراف كرده ، و ( بيّنه ) و دليلى بر او اقامه نشده بلكه به طيب خاطر و خود به خود اقرار كرده است و امام كه مىتواند از جانب خدا كيفر دهد نيز مىتواند از جانب خدا بر او منّت نهد ( و عفوش كند ) آيا اين گفتهء خدا را نشنيدهاى كه :
هذا عَطاؤُنا
. . . الآية - اين است بخشش ما . . . تا پايان آيه » « 31 » ما به درستى تو را از تمام چيزهايى كه از ما پرسيدى آگاه كرديم ، پس آن را بدان ( كه حجّت بر تو تمام است ) .
( 2 )
از آن حضرت عليه السّلام كوتهسخنانى در اين معانى روايت شده است .
( 3 ) ( امام ) عليه السّلام به يكى از موالى ( بندگان آزاد كردهء ) خود فرمود : از فلانى ( كه كدورتى در ميان آورده ) گلايه كن و به او بگو : چون خداوند خير بندهاى را خواهد هر گاه ( آن بنده ) مورد گلايه واقع شود بپذيرد .
متوكّل نذر كرده بود كه اگر خدايش از بيمارى بهبود بخشد مالى « بسيار » صدقه دهد . پس چون بهبود يافت از علماء پرسيد كه ميزان مال « بسيار » چه قدر است ؟ ايشان به اختلاف گفتند و به معنى درستى نرسيدند . پس از ( حضرت ) ابا الحسن عليه السّلام در اين باره پرسيد . ( امام ) عليه السّلام ( به او ) فرمود : هشتاد درهم صدقه دهد ، علّت اين اندازه را پرسيد ، فرمود : همانا خداوند به پيامبرش صلّى اللَّه عليه و آله فرمود :
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَواطِنَ كَثِيرَةٍ
- همانا كه خدا شما را در پيكارهاى « بسيار » و نيز در جنگ حنين يارى كرده است . » « 1 » ما پيكارهاى پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله را شمرديم تا هشتاد پيكار رسيد و خدا اين شماره را « بسيار » ناميده است . متوكّل از اين بيان شادمان شد و هشتاد درهم صدقه داد .
( 4 ) و فرمود عليه السّلام : خدا را بقعههاست كه دوست دارد در آنها دعا شود تا دعاى كسى را كه وى را خوانده است به اجابت رساند ، و بارگاه امام حسين ( عليه السّلام ) از آن جمله باشد .
هامش
( 31 ) سورهء ص ، 38 ، بقيه آيه چنين است :. . . فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ- پس به هر كه خواهى بىحساب عطا كن يا از هر كه خواهى باز دار » - م .
( 1 ) التوبه ، 25