مخصوص به خود من است بىمشاركت ديگر مسلمانان ، و من آن را به تو دادم چون خداوند به من فرمان داده است ، آن را براى خود و فرزندانت بگير . اين هم پنجمين ( مورد ) .
( 1 ) 6 . امّا ششم : گفتهء خداى عزّ و جلّ است :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
- بگو من براى آن كار از شما مزدى نخواهم مگر دوستدارى در حق نزديكان ( اهل بيتم ) » . « 38 » اين ويژگى مخصوص پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله است نه ديگر پيامبران را ، و ويژگى خاصّ خانوادهء اوست نه ديگر مردم . و اين از آن روست كه خداوند از پيامبران ضمن يادآورى از نوح عليه السّلام حكايت كرده است :
يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالًا إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ
- اى قوم من ، من از شما ( در عوض هدايت ) مالى نمىخواهم ، اجر من فقط با خداوند است ، من طردكنندهء كسانى كه ايمان آوردهاند ، نيستم ؛ چرا كه اينان به لقاى پروردگارشان خواهند رسيد ، و من به واقع شما را قومى نادان نمىبينم » « 39 » و از هود عليه السّلام حكايت كرد و گفت :
. . . لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ
- اى قوم من ، من از شما مزد رسالت نمىخواهم ، مزد من ( بر عهدهء كسى ) نيست مگر بر كسى كه مرا آفريده است ، آيا تعقّل نمىكنيد ؟ » « 40 » ( 2 ) ( امّا ) به پيامبر خود ( محمد ) صلّى اللَّه عليه و آله فرمود :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
- بگو من براى آن كار از شما مزدى نخواهم مگر دوستدارى در حق نزديكان ( اهل بيتم ) . » « 41 » و خداوند دوستى ايشان را واجب نكرد مگر از آن رو كه مىدانست ايشان هرگز از دين سر نمىپيچند و هرگز به گمراهى باز نمىگردند . و ديگر اين كه اگر مردى دوستدار مردى است و يكى از ( افراد ) خانوادهاش با او دشمن باشد دلش ( به دوستى ) درست و صافى نيست . پس خداوند دوست داشت كه در دل پيامبرش صلّى اللَّه عليه و آله نسبت به مؤمنان هيچ چيز ( نگرانكنندهاى ) نباشد ، از اين رو دوستى خويشاوند ( پيامبر ) را بر مردم واجب فرمود ، پس هر كه بدان عمل كرد و پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله را دوست داشت و به خانوادهء او عليهم السّلام مهر ورزيد ، پيامبر خدا نمىتواند او را دشمن دارد و هر كه ترك دوستى كرد و بدان عمل ننمود و خانوادهء پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله را دشمن داشت بر پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله حق است كه او را دشمن بدارد ؛ زيرا او فريضهاى از واجبات الهى را ترك كرده است . چه فضيلت و شرافتى از اين پيشتر است « 42 » ؟ ( 3 ) چون خداوند اين آيه را بر پيامبرش فرو فرستاد كه : « بگو من از شما مزدى جز دوستى به خويشاوندم نخواهم » پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله در ميان اصحابش
هامش
( 38 ) الشورى ، 23
( 39 ) هود ، 29
( 40 ) هود ، 51
( 41 ) الشورى ، 23
( 42 ) در العيون اضافه بر « يتقدّم هذا » ، [ يتقدّم هذا او يدانيه - پيشتر از اين است يا با اين برابرى تواند ] آمده است .