تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مواعظ ( فارسى ) — صفحة 362

مساهمون:

ص٣٦٢
كليدهاى خزائن دنيا را نزد آن حضرت آورده بود خودش قبول نفرمود . تواضعش به درجه‌اى بود : « و لقد كان النّبيّ محمّد صلّى اللّه عليه و آله ليأكل على الأرض و يجلس جلسة العبد و يخصف بيده نعله و يرفع بيده ثوبه و يركب الحمار العاري و يردف خلفه » « 1 » . همچنين حسين عليه السّلام وقتى بر جماعتى از مساكين گذشت كه پارهاى نان خود را پهن كرده بودند ، به آن حضرت تعارف كردند ، حضرت پياده شد پهلوى آنها نشست و اين آيه را خواند :
« إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ »
« 2 » ، بعد از آن ايشان را همراه خود به خانه برد و به رباب فرمود : آنچه ذخيره دارى براى مهمانان ما بياور » « 3 » . « حضرت رضا عليه السّلام تمام غلامان خود را بر سر سفرهء طعام همراه خود مىنشانيد » . تو با اين تكبّر كى امّت و شيعهء ايشان هستى ، بلكه امّت و شيعهء شيطان هستى ! ! . امام المتكبّرين آن لعين است .
هامش
( 1 ) - : « همانا پيامبر خدا محمّد صلّى اللّه عليه و آله بر روى زمين مىنشست و غذا مىخورد ، و چون برده ؛ ساده مىنشست ، و با دست خود كفش خود را وصله مىزد ، و جامهء خود را با دست خود مىدوخت ، و بر الاغ برهنه مىنشست ، و ديگرى را پشت سر خويش سوار مىكرد » . ( نهج البلاغه : خطبه 16 ) ( 2 ) - إشارة إلى آية 23 في سورة النّحل ، و فيه :« إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ » . :« به راستى كه خداوند افراد مستكبر را دوست نمىدارد » . ( 3 ) - البحار : 44 / 189 / 1 .
مواعظ ( فارسى ) — صفحة 362 | الشيخ محمد تقي التستري ( الشوشتري ) / بهراد جعفرى