[ 23 ] [ مجلس بيست و سوم : شرافت علم بر جهل ]
[ بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ]
« وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ »
. « 1 »
شرافت علم بر جهل از بديهيّات است ، و افضليت آن از عدم علم از واضحات است .
« هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ »
« 2 »
تفاوت آنها ، تفاوت نور و ظلمت ، و موت و حيات است ، ولى در اين آيهء شريفه منّت بر بندگانش گذاشته و در اين مقام فرمود : شما را غير عالم به هيچ چيز ، از شكم مادران بيرون آورده ، پس بايد در جهل در آن حين حكمتى باشد ، نه يك بلكه حكم بسيار و مصالح بىشمار . حضرت آفريدگار - جلّت عظمته - در آن به كار برده . چنانكه مبيّن حقائق و مظهر دقائق حضرت صادق عليه السّلام آنها را
هامش
( 1 ) - النّحل : 78 . : « و خدا شما را از شكم مادرانتان بيرون آورد در حالى كه هيچ چيز نمىدانستيد ؛ و براى شما گوش و ديدگان و دلها قرار داد تا شايد سپاس داريد » .
( 2 ) - الزّمر : 9 . : « آيا آنان كه مىدانند و آنان كه نمىدانند برابرند ؟ » .