و از جمله شدائدى كه ايشان را پير نمايد و حوادثى كه پى در پى بر ايشان بريزد :
« ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَيْبَةً »
« 1 » ،
« [ وَ اضْرِبْ لَهُمْ ] مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ »
« 2 » للدّنيا .
و از فناء و عناء ، و همّ و غمّ حوادث دنيا كوه را از هم مىپاشند تا كجا برسد به انسان ضعيف ، همّ و غمّ آن آهن را آب مىنمايد كجا برسد به انسان نحيف !
اگر در كوچكى نميرى هزار سختى جلو دارى : ذلّت فقر ، مرض ابتلائى ، خوف از دشمن ، مرگ كسان و خويشان ، اگر شخص اهل سعادت باشد مرگ راحت او است از اينها
« وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ »
. « 3 » پس دل به آن نبنديد ، مغرور به آن نشويد ، چنان كه اهل شقاوت به آن مغرور شدند ، هرچند حجّتهاى خدا
هامش
- مىيابى كه تمام نيازهاى بندگان خدا در آن آماده و گرد آمده است . آسمان ، همانند سقف ، بلند گردانيده شده ، زمين بسان فرش ، گسترانيده شده ، ستارگان چون چراغهايى چيده شده و گوهرها همانند ذخيرههايى در آن نهفته شده و همه چيز در جاى شايستهء خود چيده شده است . آدمى نيز چون كسى است كه اين خانه را به او دادهاند و همه چيز آن را در اختيارش نهادهاند ، همه نوع گياه و حيوان براى رفع نياز و صرف در مصالح او در آن مهيّاست . اينها همه ، دليل آن است كه جهان هستى با اندازهگيرى دقيق و حكيمانه و نظم و تناسب و هماهنگى آفريده شده .
آفرينندهء آن يكى و او همان شكلده ، نظمآفرين و هماهنگكنندهء اجزاى آن است » .
( 1 ) - الرّوم : 54 . : « آنگاه پس از نيرومندى سستى و پيرى پديد كرد » .
( 2 ) - الكهف : 45 . : « مثل زندگانى اين جهان مانند آبى است كه آن را از آسمان فرو فرستاديم پس گياه زمين با آن بياميخت [ و روئيد ] » .
( 3 ) - آل عمران : 198 . : « و آنچه نزد خداست نيكوكاران را بهتر است » .