تفعل تظلم ! و من ظلم عباد اللّه كان اللّه خصمه دون عباده ، و من خاصمه اللّه أدحض حجّته ، و كان للّه حربا حتّى ينزع أو يتوب . و ليس شيء أدعى إلى تغيير نعمة اللّه و تعجيل نقمته من إقامة على ظلم ، فإنّ اللّه سميع دعوة المضطهدين و هو للظّالمين بالمرصاد » « 1 » .
خوبان عمّالش را موعظه مىنمود ، چون عثمان بن حنيف ، كه شنيده بود به وليمهء شخصى از اعيان بصره رفته به او نوشت :
« ما ظننت إنّك تجيب إلى طعام قوم عائلهم مجفوّ و غنيّهم مدعوّ » . « 2 »
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : رساله 53 . نقل است كه آن حضرت در مكتوبهاى معروف به عهد مالك اشتر اينگونه به او فرمود : « و اگر با مقام و قدرتى كه دارى ، دچار تكبّر يا خودبزرگبينى شدى به بزرگى حكومت پروردگار كه برتر از تو است بنگر ، كه تو را از آن سركشى نجات دهد ، و تندروى تو را فرو مىنشاند ، و عقل و انديشهات را به جايگاه اصلى باز مىگرداند . بپرهيز كه خود را در بزرگى همانند خداوند پندارى ، و در شكوه خداوندى همانند او دانى ، زيرا خداوند هر سركشى را خوار مىسازد ، و هر خودپسندى را بىارزش مىكند . با خدا و با مردم ، و با خويشاوندان نزديك ، و با افرادى از رعيّت خود كه آنان را دوست دارى ، انصاف را رعايت كن ، كه اگر چنين نكنى ستم روا داشتى ، و كسى كه به بندگان خدا ستم روا دارد خدا به جاى بندگانش دشمن او خواهد بود ، و آن را كه خدا دشمن شود ، دليل او را نپذيرد ، كه با خدا سر جنگ دارد ، تا آنگاه كه بازگردد ، يا توبه كند ، و چيزى چون ستمكارى ؛ نعمت خدا را دگرگون نمىكند ، و كيفر او را نزديك نمىسازد كه خدا دعاى ستمديدگان را مىشنود و در كمين ستمكاران است » .
( 2 ) - نهج البلاغه : رساله 45 . نقل است كه آن حضرت طى ارسال نامهاى به فرماندار بصره كه دعوت مهمانى سرمايهدارى از مردم بصره را پذيرفت در سال 36 -