تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مواعظ ( فارسى ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
او نمود . زمينها و آسمانها از آب خلق شده‌اند ، دريائى در ميان هوا و فضا خلق فرمود و باد را بر آن مسلّط نمود كه آن را به حركت درآورد و به تلاطم بيندازد ، پس دودى از آنها متصاعد شد به بالا رفت و آسمانها به عمل آمد و كفى بالا آوردند زمينها پديد آمد و دلالت مىكند بر بزرگى اين نعمت ، آنچه در خبر است « ذكر الصّادق عليه السّلام رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فقال : اللّهمّ إنّك تعلم أنّه أحبّ إلينا من الآباء و الامّهات و الماء البارد » « 1 » . و نيز از آن سرور در خبر است : « أوّل ما يسأل الرّبّ العبد أن يقول له : أو لم اروك من عذب الفرات » « 2 » . از اين جهت بر بندهء صاحب معرفت لازم است كه شكر آن را بجا بياورد .
هامش
- فرمانروايى است ، و گفته‌اند كه عرش خداوند همهء جهان هستى است ، زيرا قدرت و فرمانروايى او همهء جهان را فرا گرفته است . امّا اينكه تخت قدرت او بر آب نهاده است به يقين نمىتوان چيزى گفت . البتّه احتمال داده‌اند كه چون آب مايه و سرچشمهء حيات و زندگى است عرش خداوند بر آن نهاده شده است . و نيز گفته‌اند كه در آغاز آفرينش جهان هستى به صورت تودهء آبگونه يا گازهاى فشرده بوده و سپس منظومه‌ها و ستارگان . . . از آن پديد آمده است . ( 1 ) - الكافي : 6 / 131 / 20 . نقل است : « روزى امام صادق عليه السّلام يادى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نمود فى الفور عرضه داشت : خداوندا ، تو نيك واقفى كه آن بزرگوار نزد ما محبوبتر است از همهء پدران و مادران و از آب خنك ! » . ( 2 ) - الكافي : 6 / 380 / 3 . و از آن حضرت نقل است كه فرمود : « نخستين پرسشى كه پروردگار از بنده مىنمايد اين است : مگر من تو را از آبى گوارا سيراب نساختم ؟ ! » .