تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مواعظ ( فارسى ) — صفحة 129

مساهمون:

ص١٢٩
متراكما » « 1 » . بلى آن قادر متعال زارع و حافظ ، پس در همه حال متوجّه و ملجأ به او بايد باشى :
« فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ * أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا
- الآية » « 2 » . دويم « نعمت نار » كه يكى تذكرهء آخرت و ديگرى معونت در دنيا ، امّا معونت آنكه اگر آن نباشد نان و طعامى كه لايق انسان باشد به عمل نمىآيد و بايد در تاريكى زندگانى نمايند . و امّا تذكرهء آخرت آنكه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « إنّ ناركم هذه لجزء من سبعين جزء من نار جهنّم و لقد أطفئت سبعين مرّة بالماء ثمّ التهبت و لو لا ذلك لما استطاع آدميّ أن يطفئها إذا التهبت ، و إنّها لتؤتى بها يوم القيامة حتّى توضح على النّار فتصرخ صرخة حتّى لا يبقى ملك مقرّب و لا نبيّ مرسل إلّا جثى على ركبتيه فزعا من صرختها » « 3 » . قال الصّادق عليه السّلام للمفضّل : اگر تمام جنّ و انس تا قيامت بنشينند براى آنكه
هامش
( 1 ) - الكافي : 5 / 263 / 2 . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « هنگام بذرافشانى بگو : « خداوندا ، من بذر خود را افشاندم ولى در اصل زارع و عمل‌آورندهء آنها تنها توئى ، پس آن را دانه‌اى پربار و متراكم قرار ده » » . ( 2 ) - عبس : 24 - 33 . : « پس آدمى بايد به خوراك خود بنگرد - تا عبرت بگيرد * همانا ما آب [ باران ] را فرو ريختيم فرو ريختنى » . و ادامهء ترجمهء آيات تا آخر : « سپس زمين را [ با سر برآوردن گياهان ] بشكافتيم شكافتنى . * پس در آن دانه‌ها رويانيديم ؛ * و انگور و سبزى ، * و درخت زيتون و خرما * و بوستانهاى پردرخت ، * و ميوه و علف ، * تا برخوردارى باشد براى شما و چارپايان شما » . ( 3 ) - البحار : 8 / 288 / 21 . : « اين آتش شما يك هفتادم از آتش جهنّم است و تا حال هفتاد بار با آب خاموش گشته و باز ملتهب گرديده و اگر غير از اين بود هيچ فردى قادر به مهار آن نمىشد ،