بو بكر حجّ كرد ، و آن سال به حجّ هم كافر بود و هم مسلمان . و از پس آن كافران ديگر نيامدند به حجّ . و چون پيغمبر عليه السّلام بو بكر را بفرستاد و از اول براءت سى آيت با او بفرستاد كه چون مردمان به عرفات گرد آيند ، بو بكر آن آيتها بر ايشان خواند . و بو بكر را گفتا : [ 215 a ] تو حج بكن و خلق را آگاه كن كه پس از اين نيز هيچ كافر به مكّه اندر نيايد . چون بو بكر برفت ، ديگر روز پيغمبر على بن ابى طالب را بفرستاد كه اين آيتهاى براءت از بو بكر بستان و تو بر خوان بر خلق . على برفت و آن از بو بكر بستد . بو بكر باز آمد و گفت : يا رسول الله ، از من گناهى آمد يا از آسمان اندر اين آيتى آمد . پيغمبر عليه السّلام گفت : از تو چيزى نيامد ، و ليكن اين آيتهاى براءت پيغام خداى است و پيغام خداى نگزارد مگر كسى كه از خويشان من از بنى هاشم بود كه خداى تعالى فرموده است : قوله تعالى ، * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ من رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَه وَالله يَعْصِمُكَ من النَّاسِ . 5 : 67 ) * از بهر آن ترا باز خواندم و على را بفرستادم كه او هم از من است . و تو باز گرد و على را با خويشتن ببر تا تو امير حجّ باشى به موسم ، و على اين آيتها برخواند از خداى عزّ و جلّ و از زبان من بگزارد . و پيغمبر عليه السّلام بيست اشتر با او بفرستاد تا آنجا قربان كند از خويشتن . و پنج اشتر از آن بو بكر بود و از بهر خويشتن برده بود . و عبد الرّحمن بن عوف با او به حج رفت و اشتر برد از بهر خويشتن . و بو بكر امير حج بود و به ميان مردمان حجّ كرد و على آن آيتها برخواند و باز گشت . و اندر اين سال آيت صدقات آمد ، و قوله تعالى : * ( خُذْ من أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَالله سَمِيعٌ عَلِيمٌ . 9 : 103 ) * و پيغمبر به همه عرب عمّال صدقات بفرستاد و صدقات بستدند .
و ديگر وفد از [ پس ] بنى تميم وفد بنى سعد بن بكر آمد از حىّاى كه پيغمبر اندر ميان ايشان بوده بود و شير خورده . و مردى را بفرستادند نام او ضمام بن ثعلبه . او سوى پيغمبر آمد و از او اسلام بياموخت و نماز و روزه و زكات و صدقه و حجّ . پس آن مرد پيغمبر را گفت : به خداى سوگند خورم كه اين خداى فرموده است . پس ضمام بن ثعلبه سوى حىّ خويش شد و همه حىّ خويش را به مسلمانى خواند و
تاريخ الطبرى ( تاريخنامه طبرى ) ( فارسي ) — صفحة 297
مساهمون: محمد بن جرير الطبري
ص٢٩٧