2 - آيا بعد از رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) حكم نقل و انفال باقى است ؟ سعيد بن مسيّب و جماعى گفتهاند : بعد از رسول خدا نفلى در كار نيست و جماعتى از فقها و علماى شيعه ، گفتهاند حكم انفال كماكان باقى است ، به دليل آنچه كه بيان نموديم :
انفال از آن امام كه قائممقام پيامبر است ، مىباشد .
3 - قومى گفتهاند آيهء مورد بحث ، دربارهء غنائم جنگ بدر نازل گرديد و سبب نزول ، اختلافى بود كه دربارهء غنائم در ميان مسلمانان ايجاد شده بود . بعضىها گفتهاند ياران پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) غنيمت بدر را از حضرت ( عليه السّلام ) سئوال كردند . خداوند به آنها اعلام نمود غنيمت بدر از آن خدا و رسول است و آنان سهمى ندارند . از ابن عبّاس نقل شده است رسول ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) در روز بدر جوايزى تعيين نمود ، مثلا فرمود : كسى كه فلان فرد دشمن را اسير كند ، چنين پاداشى دارد .
سربازان جوان در يك مسابقهء افتخارآميز به سوى هدف مقدّس شتافتند ، پيرمردان زير پرچمها توقّف كردند . در پايان جنگ ، جوانان براى گرفتن جوايز افتخارآميزشان خدمت پيامبر شتافتند . پيرمردان گفتند : ما نيز سهمى داريم زيرا ما مايهء دلگرمى شما بوديم . بين بعضىها مشاجره لفظى رخ داد . آيه نازل شد و رسول خدا غنيمت را بهطور مساوى در ميان همهء جنگجويان تقسيم نمود . عبادة بن صامت گفته است : « ما دربارهء نفل ، بدجور اختلاف نموديم . پس خداوند آن را از دست ما گرفت و به رسول خود واگذار كرد ، و پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) بهطور مساوى بين ما تقسيم نمود » .
4 - فايدهء جمع بين اللّه و رسولش ، مانند همان فايدهاى است كه در آيهء
« فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ »
موجود است ؛ يعنى : ملك آن ، از آن خدا و رسولش مىباشد و تخصيص آن ، با فعل رسول معلوم مىشود ، زيرا فعل او مانند قولش حجّت است . زمخشرى گفته است حكم انفال به خدا و رسولش اختصاص دارد . خداوند حكم مىكند و رسول اللّه إجرا مىنمايد .
5 -
« فَاتَّقُوا اللَّهَ »
؛ يعنى « تقوى را پيشهى خود قرار دهيد » . نزاع و مشاجرهاى را كه در ارتباط با انفال به وجود آمده است ، و حالتى از مشاجره و نزاع را كه در ميان شما ايجاد شده است ، اصلاح نمائيد .