گرفتهاند . جناب فرّا ، همين معنا را گفته است . اهل سنّت از على ( عليه السّلام ) نقل نمودهاند كه معناى آيه اين است : « در نماز دست راستت را روى دست چپت برابر سينهات قرار ده » . اين نقل نه تنها باطل است ، بلكه دروغ و بهتانى است بر حضرت على ( عليه السّلام ) ، چه آنكه فرزندان و خانوادهء پاك آن حضرت ( عليه السّلام ) بر خلاف مطلب مذكور ، اتّفاق نمودهاند و آنچه كه از عترت و خاندان او وارد شده است ، رواياتى در اين سياق است :
اوّل : عمر بن يزيد روايت نموده و گفت : از امام صادق ( عليه السّلام ) شنيدم كه در ارتباط با آيهء مورد بحث مىفرمود : منظور از
« وَ انْحَرْ »
يعنى : « دو دستت را برابر صورتت بلند نما » .
دوّم : عبد اللّه بن سنان از امام صادق ( عليه السّلام ) مانند همين روايت را نقل نموده است .
سوّم : از جميل بن درّاج نقل شده است كه گفت : خدمت امام صادق ( عليه السّلام ) عرض كردم : معناى
« فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ »
چيست ؟ در پاسخ فرمود : با دست خود اين گونه بالا ببر « يعنى در آغاز و شروع نماز هر دو دست خود را رو به قبله تا برابر صورت بالا ببر » .
چهارم : حمّاد بن عثمان فرموده است : از امام صادق ( عليه السّلام ) سئوال كردم معناى « نحر » چيست ؟ در پاسخ هر دو دستش را تا سينهء مباركش بالا برد و فرمود :
اينچنين ؛ يعنى در شروع نماز هر دو دستش را رو به قبله قرار بدهد .
پنجم : مقاتل بن حيّان از اصبغ بن نباته از على ( عليه السّلام ) روايت نموده است كه فرمود : هنگامى كه سورهء كوثر نازل شد ، رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) به جبرئيل گفت : اين نحيرهايكه پروردگارم مرا كه به آن دستور داده است ، چيست ؟ در جواب گفت : منظور نحر كردن حيوان نيست و بلكه خداوند به تو دستور داده است هنگامى كه ركوع نمودى و سر از ركوع برداشتى و هنگامى كه سجده نمودى ، و سر از سجده برداشتى دستهايت را بالا ببرى . به راستى نماز ما و نماز فرشتگان در آسمانهاى هفتگانه همانطور است ( يعنى در مواقع مخصوص دستها را بايد بالا ببرد ) و البته هر چيزى زينت و زيبايى دارد و زيبايى نماز ، بالابردن دو دست است در موقع تكبير ( اللّه اكبر ) . . . » .