2 - روايت براء بن عازب كه مىگويد : رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) نماز واجبى نمىخواند ، مگر آنكه قنوت را در آن انجام مىداد » . « 1 »
3 - و نيز از على ( عليه السّلام ) روايت شده است كه در نماز صبح قنوت را انجام مىداد و براى مردم و شيعيان و پيروان دعا مىنمود « 2 » و نبىّ اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) در نماز صبح قنوت را عملى مىكرد و براى گروهى دعا مىكرد و از آنان نام مىبرد و از طريق علماى شيعه روايات فراوانى در اين زمينه وارد شده است .
فروعى چند :
1 - به اجماع و اتّفاق علماى شيعه ، دعا كردن براى امور دنيوى در قنوت جايز مىباشد . ابو حنيفه و احمد منكر آن شدهاند ، به دليل اينكه شبيه سخن افراد معمولى مىشود . عليه آنها به روايات ذيل احتجاج و استدلال شده است : از طريق اهل سنّت روايت شده است كه رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود : « هنگامى كه يكى از شما نماز گزارد ، بايد با ستايش و ثناى خداوند آغاز نمايد ، سپس بر من صلوات فرستد و بعد از آن به هرچه خواست ، دعا كند » . كلمهء هرچه خواست عامّ است و امور دنيوى و دينى هر دو را شامل مىشود و از طريق روايات شيعه از عبد الرّحمن بن سيّابه روايت شده است كه گفت : خدمت ابى عبد اللّه ( عليه السّلام ) عرض كردم : خدا را بخوانم ، در حالى كه مشغول سجده هستم ؟ فرمود : بلى ، براى دنيا و آخرت خود دعا كن ، زيرا خداوند صاحب دنيا و آخرت مىباشد . « 3 » روايت ديگر از اسمعيل بن ابى الفضل از امام صادق ( عليه السّلام ) آمده است كه گفت : « سئوال كردم از امام ( عليه السّلام ) راجع به قنوت كه چه چيز در قنوت گفته شود ؟ فرمود : آنچه كه خداوند بر زبانت جارى مىسازد و در قنوت چيزى معيّنى را نمىدانم » « 4 » .
2 - اگر قنوت را با زبان فارسى بگويد ، جايز است ، به دليل فرمايش امام صادق ( عليه السّلام ) كه فرمودند « هر چيزى مطلق و رها است ، تا از آن منع بشود » ؛ يعنى با زبان فارسى براى اينكه هم جايز است چون در مورد آن نهى وارد نشده است و به دليل فرمايش امام باقر ( عليه السّلام ) كه فرمود : « باكى نيست كه شخص در نماز به هر چه كه وسيلهء مناجات با پروردگار است ، سخن بگويد » و از امام صادق ( عليه السّلام ) نقل
هامش
( 1 ) . مجمع الزوائد ، ج 2 ، ص 138 . سنن بيهقى ، ج 2 ، دارقطنى ، ج 2 ، ص 270 .
( 2 ) . مستدرك ، ج 1 ، ص 320 .
( 3 ) . وسائل ، ابواب سجود .
( 4 ) . وسائل الشيعه ، باب سجود .