تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
( 1 ) .
Solanum melongena L .
؛ ابو منصور ، 55 ؛ ابن سينا ، 100 ؛ غافقى ، 133 ؛ عيسى ، 16 171 . ( 2 ) . نسخهء الف : يبروحى ، نسخهء پ : يبروحا ، قس .
Low , Pf .
، 188 . مهرگياه نيز يبروحا ناميده مىشود . نك . شمارهء 1110 . شايان توجه است كه كلمهء عربى « مغد » نيز به معناى هم « بادنجان » است و هم « مهرگياه » ، نك . شمارهء 950 ؛
Lane
، 2726 . ( 3 ) . نسخهء الف : يبروحى دشتيا ، بايد خواند يبروحى دشينا ، قس .
III , Low
، 377 . ( 4 ) . يعنى حمزه مىپندارد كه اين واژه فارسى است و از « باد » و « گان » ( جان ) ساخته شده است . ( 5 ) . المعد . ( 6 ) . يعنى المغد ، قس .
Lane
، 2726 . ( 7 ) . تخرج جداء كالموز بايد خواند يخرج جراء كالموز ( لسان العرب ،
III
، 408 : يخرج جرأ مثل جرأ الموز ) ، « جرأ » جمع « جرو » - ميوه‌هاى ريز و نارس انار و گياهان نظير آن . دربارهء « موز » نك . شمارهء 1023 . ( 8 ) . يحمر ، لسان العرب ،
III
، 408 و تاج العروس ،
II
، 504 اشتباها يخضر « سبز مىشوند » ؛ درستى حدس لن تأييد مىشود ( نك .
Lane
، 2726 ) . ( 9 ) . البارنجة ، طبق ابو حنيفه ، 79 - اين نارگيل است ؛
I , Vullers
، 165 : بادنج . ( 10 ) . الانب ، قس . ابو حنيفه ، 30 ؛ لسان العرب ،
I
، 217 ؛
I , Vullers
، 123 . ( 11 ) . الانب الهندى - انبه ، نك . شمارهء 102 . ( 12 ) . الكهكب قس .
Lane
، 2635 . ( 13 ) . الحدق ، قس . ابو حنيفه ، 115 و 290 ؛
Lane
، 532 . حدق را همچون
Solanum cordatum Forsk .
تعريف مىكنند ؛ ابو حنيفه ، فرهنگ ، 28 ؛ بيطار ، 649 . ( 14 ) . أنّه الوغد على طينته ، وغد - « پست ، برده » - يكى از نام‌هاى بادنجان است ؛ ابو حنيفه ، 115 ؛
Lane
، 2654 . ( 15 ) . بوران بنت ابرويز - پوراندخت ، دختر خسرو پرويز ساسانى ( 590 - 628 ) . خوراكى كه بيرونى در اينجا به آن اشاره مىكند ، « بورانى » ناميده مىشود و عبارت است از بادنجان سرخ شده با ماست ؛
I , Vullers
، 274 . نيز نك .
I , Dozy
، 126 . ( 16 ) . نسخه‌هاى الف و ب : قمعا بكيمخت ، نسخهء پ : قمعت بكيمخت . كيمخت - چرم ساغرى ، پوست زبر ،
II , Dozy
، 506 ؛
II , Vullers
، 938 .

128 . باشيون و باخيون 1

اين سعلة 2 است و ازآن‌رو [ چنين ناميده مىشود ] كه سرفه 3 را آرام مىكند .
الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — صفحة 296 | أبو ريحان البيروني / باقر مظفرزاده