قصدى كرده باشد ؛ همانگونه كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مقام ابراهيم قصد نماز كرد يا چنانكه نماز در كنار استوانه سزاوار است و همانگونه كه حضرت قصد مساجد را براى نماز و خصوصاً اقامهء آن در صف اول مىنمود .
2 - قول دوم معتقد است كه مقدار كم از اين امر جايز است چنانكه از « ابن عمر » نقل شده كه شايسته مىدانست رفتن به اماكنى را كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آن مناطق رفته بود ولو اينكه اين امر اتفاقى و بدون قصد باشد . « سندى خواتيمى » مىگويد از ابوعبداللَّه سؤال كرديم كه حكم فردى كه به اين اماكن برود چيست ؟ گفت : بنابر حديث « أم كلثوم » كه از پيامبر صلى الله عليه و آله درخواست كرد تا در خانهاش نماز گزارند ، تا او بتواند آنجا را مصلاى خود قرار دهد و بنابر عمل « ابن عمر » كه مواقف و آثار پيامبر صلى الله عليه و آله را دنبال مىكرد ؛ اشكالى ندارد كه انسان به اين مشاهد برود و تنها اشكال اين است كه مردم زيادهروى و افراط در اين امر مىكنند .
حفظ آثار پيامبر صلى الله عليه و آله اصلى بزرگ و ميراثى گرانبها و تاريخى است ؛ زيرا اين آثار تاريخىِ امتى است كه به آن افتخار مىكند و شرافت خويش و مردان و پيشوايانش را بهوسيلهء آن بهظهور مىرساند . پيشوايانى كه مجد و عظمت و عزت او را پايهگذارى كرده و از او امتى راهبر و پيشرو در همهء عرصهها بنا نهادند ؛ بنابراين بىتوجهى به اين آثار ، از بين بردن شهود تمدن حقيقى اسلامى و مسخ كردن اصول
مفاهيم يجب أن تصحح ( وهابيت بازنگرى از درون ) ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: محمد بن علوي المالكي
ص١٥٥