در هر حال ، هرچند حكم مختلف باشد ، كار بدانجا نمىرسد كه اگر كسى چنين امر را انجام دهد او را متهم به كفر ، ضلالت و خروج از اسلام يا بدعت در دين نماييم ؛ نهايت امر اين است كه او كارى را انجام داده كه در مورد آن بين علما ، اختلاف است يا آن امر مكروه شمرده شده است . و قصد كراهت هم اين بوده كه اين امور بهصورت عادت درنيايد بهگونهاى كه عوام فريفته شوند و گمان كنند كه اين كارها از لوازم زيارت و آداب آن است . در اين زمينه از امام « احمد » در « خلاصة الوفا » چنين نقل شده است : در كتاب « العلل والسؤالات » عبداللَّه بن احمد بن حنبل چنين مىگويد : از پدرم در مورد فردى كه قبر پيامبر صلى الله عليه و آله را مسح كند سؤال كردم كه اگر با اين بوسيدن و مسح منبر ، قصد تبرك و اميد ثواب داشته باشد حكم چيست ؟ او گفت : اشكالى ندارد .
ديدار از آثار پيامبر و مشاهد دينى و تبرك بهآنها
اما مقامات انبيا و صالحان ؛ يعنى مكانهايى كه در آنجا اقامت داشته يا خدا را پرستيدهاند ولى آن را بهعنوان مسجد انتخاب نكردهاند ، دو قول از علماى معروف در مورد آن وارد شده است :
1 - از اين امر نهى نموده و گفتهاند : نمىتوان بهقصد عبادت قصد آن مناطق را كرد مگر اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله چنين