حجتهاى بىروح و مريضى است كه نزد علما و عقلا غيرقابل قبول است ؛ زيرا مىتوان مسائل عارضى غيرصحيح را با ممانعت و مراقبت و امر به معروف و نهى از منكر و با دعوت بهسوى خدا با حكمت و موعظهء نيك و اخلاق خوب ، از بين برد و آثار را حفظ كرد و براى حفظ اصالت امت و تاريخ او و اداى امانتى كه بر گردن ماست و جزيى اصيل از تاريخ بزرگ ما و تاريخ پيامبرمان محمد صلى الله عليه و آله محسوب مىشود ، توجه به خرج داد .
متفكران ، امروز تلاش مىكنند خرابههاى باقىمانده از امتهاى ملعون ، مسخ شده و مورد عذاب قرار گرفته ، مانند قوم ثمود و عاد را حفظ كنند ، آيا درست است كه ما چنين آثارى را حفظ كنيم و براى بقاى آن تلاش كنيم و در عين حال ، آثار بهترين خلق خدا كه بلاد و عباد به او مىبالند و خداوند بهواسطهء او امت را عزيز كرده ، از بين ببريم . كسى كه خداوند جايگاهى رفيع و موقعيتى عالى براى او قرار داد كه احدى را توان رسيدن و دست يازيدن به آن مقام نيست ، مگر بهواسطهء منتسب شدن به آن بهرهء سعادت و مجد بىهمتا ؛ يعنى محمد ابن عبداللَّه كه درود الهى بر او باد .
حفظ انگشتر پيامبر صلى الله عليه و آله توسط خلفاى راشدين
امام بخارى از ابن عمر نقل مىكند كه پيامبر صلى الله عليه و آله انگشترى از نقره داشت كه به انگشت مىكرد ، پس از