تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع المسائل ( فارسي ) — صفحة 583

مساهمون:

ص٥٨٣
و در استحقاق اجرت رضاعِ زائد بر بيست و يك ماه بدون موجب ضمان والد از قبيل اذن يا سكوت ، تأمل است و مورد احتياط به صلح است .

تقدم ام در رضاع و فرض استيجار

و مادر طفل ، احق به ارضاع ولد است اگر طالب زيادتى اجرت بر آن چه ديگرى حاضر است نباشد ، و گر نه مىتواند والد ، استيجار غيرِ مادر براى رضاع نمايد . و همچنين با متبرعهء اجنبيه كه با تبرّع ، مادر مقدم است بر اجنبى ؛ و با عدم تبرّعِ مادر ، مىتواند پدر طفل را تسليم به متبرعه نمايد . و اگر عصيان كرد و تسليم والد براى استيجار به اقل يا دفع به متبرّعه نكرد ، اظهر سقوط حق مادر است نسبت به زائد از اجرت ديگرى و نسبت به اصل اجرت در صورت تبرّع ديگرى . اگر نزاع در وجود متبرعه كردند اظهر تقدم قول مادر است تا آن كه والد اثبات نمايد وجود متبرعه يا راضى به اقل را ، چه آن كه قبل از اتمام رضاع باشد يا بعد از آن . مستحب است ارضاع صبىّ به لبن مادرش ، و با مساوات در سائر خصوصيات ، مادر بودن مرجّح است . و مستحب است براى مرضعه كه از دو پستان شير بدهد به طفل نه از خصوص يكى .

حضانت

حضانت مادر و شرايط آن

حضانت كه حق حافظيت ولد است براى مادر ثابت است و او احق است به حضانت ولد در مدت رضاع كه دو سال است ، چه پسر باشد و چه دختر ، در صورتى كه مادر ارضاع كند ولد را ؛ و در غير اين صورت خلاف است . و معتبر است در احقيت مادر به حضانت ولد ، اين كه حرّه و مسلمه و عاقله و غير متزوّجه به غير والد طفل باشد . و فرقى بين اقسام مملوكه نيست . و در مبعّضه ، مانعى از ثبوت حق حضانت در نوبت