تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع المسائل ( فارسي ) — صفحة 574

مساهمون:

ص٥٧٤

فصل يازدهم احكام اولاد

از اولاد زوجات و موطوئات به ملك و موطوئات به شبهه .

ولد موطوئهء به عقد دائم

شرايط الحاق اولاد به زوج در عقد دائم

اما اولاد موطوئات به عقد دائم ، ملحق مىشوند به زوج به شروطى :

[ غيبوبت حشفه ]

از آن جمله دخول است به غيبوبت حشفه يا مقدار آن از مقطوع الحشفه ، به نحوى كه ممكن باشد تولد از آن ، چه در قُبل باشد يا در دُبر ، با احتمال انزال اگر در حين جماعْ قطع به عدم داشته بوده .

گذشتن شش ماه هلالى

و از آن جمله گذشتن شش ماه هلالى يا عددى يا ملفق ، از حين وطى ؛ پس با اقليت مدت ، الحاق به زوج نمىشود واقعاً ؛ و اقرب اكتفاى در الحاق به احتمال مضىّ اين مدت از وطى است و احراز آن لازم نيست در حكم ظاهرى .

نگذشتن از اقصى مدت حمل

و از آن جمله عدم تجاوز از اقصى مدت حمل است و آن نه ماه است بنا بر مشهور و مروىّ ، و دور نيست غلبهء آن ، امارهء نفى در زائد باشد اگر چه احتياط مناسب تا يك سال ، خوب است . و با عدم دخول ، الحاق به زوج نيست واقعاً ؛ و دور نيست حكم ظاهرى به لحوق با عدم علم به عدم دخول و با احتمال دخول اگر چه بدون التفات بوده است . و اگر متولد شد از كمتر از شش ماه و كامل بود و زنده بود ، ملحق نمىشود به زوج ،