فصل دهم نشوز و شقاق
و آن [ نشوز ] حاصل [ مىشود ] به تخلَّف هر كدام از زوجين منفرداً ، از اداء حق واجب ديگرى . و « شقاق » مخصوص است به تخلَّف هر دو با هم از اداء حق واجب ديگرى بر او .
اگر از زوجه ، امارات نشوز از واجبات زوج ظاهر شد ، جائز است براى زوج بعد از موعظه ، هجر كردن زن در فراش به رو بر گرداندن از او در محل اضطجاع و در اين حال زدن او جائز نيست . و در صورت تحقق نشوز و امتناع از استمتاعِ واجب بر زن ، زدن او به نحوى كه مشتمل بر تدريج و محافظت بر تجنّب مواضع خطر و ايجاب ديه باشد جائز است ؛ پس موعظه و هجر ، براى دفع نشوز و منع از حدوث آن است در آخرين استمتاع مقصود و واجب بر زن ، و ضرب ، براى رفع آن و منع از ابقاى آن است .
نشوز زوج
اگر از زوج نشوز و منع حقوق واجبه بر خودش ظاهر شد اگر چه در بعضى حقوق زوجه باشد ، پس مىتواند زوجه پس از وعظ و مطالبه ، مرافعه به حاكم نمايد ، و هجر و ضرب جائز نيست .
و بر حاكم است امر به معروف و نهى از منكر و الزام به اداء حق زوجه ؛ و اگر نافع نشد ، تعزير مىنمايد او را به آن چه آن را مناسب مىداند ؛ و اگر ممتنع شد مىتواند از مال او انفاق بر زوجه نمايد اگر چه متوقف بر بيع مال او باشد .
اگر ارادهء طلاق نمود مىتواند زوجه صلح نمايد و ترك بعض حقوق واجبهء خودش نمايد و بذل مالى نمايد در مقابل امساك و ترك طلاق ؛ و پس از آن حلال مىشود بر زوج قبولِ بذلِ مشروط و عدم اتيان بواجب كه مشروطْ ترك آن بوده است در صلح .