نفوذ سبقت پدر يا جدّ در تزويج
7 - هر كدام از جدّ و اب سابق بود تزويجش ، با اختلاف ، نافذ است آن چه مقدّم است ؛ و در صورت تقارن ، مقدّم است اختيار جدّ ، و همچنين در صورت تنازع . و اظهر عدم صحّت عقد اب است بعد از تنازع موجب اولويت جدّ ، اگر چه احتياط ممكن و مناسب رعايتش خوب است .
جدّ مع الواسطه و فرقى در حكم اب و جدّ ، بين جدّ بلا واسطهء و مع الواسطه نيست ؛ و در جريان آن چه ذكر شد بين جدّ و پدرش تامل است ، رعايت احتياط مناسب ترك نشود .
اختلاف در سبقت اگر اختلاف شد بين اب و جدّ در سبق و عدم ، و در سابق بر تقدير سبق و عدم اقتران به نحوى كه لازمه اش اختلاف در تعيين منكوحه به نكاح صحيح است ، پس اگر تاريخ يكى معلوم است ، همان صحيح است ؛ و مقتضاى اصل ، عدم تحقق ديگرى تا زمان تحققر معلوم التاريخ است ؛ و عدم ثابت به اصل ، مثل عدم محرز بالوجدان است . و اگر تاريخ هر دو مجهول است ، پس قول جدّ كه مظنون به ظن غير معتبر است ، او را منكر قرار نمىدهد ، بلكه او و پدر ، مدّعى مخالف اصل هستند . و دور نيست نوبت به تداعى و تحالف و سپس توافق به صلح ، در موردى برسد ، اگر چه متوقف به طلاق احتياطى يكى يا هر دو باشد در صورت ولايت بر طلاق ، مثل آن كه زوج مجنون باشد ، و در غير اين صورت ممكن است با قرعه ، تعيين شود منكوحه به عقد صحيح .
لزوم مصلحت در تزويج به مجنون يا معيوب
8 - اگر تزويج كرد ولىّ صغيره را به مجنون يا خصىّ يا صاحب عيب مجوّز فسخ ، نكاح صحيح است بنا بر اظهر بحسب قاعده ، در صورت وجود مصلحتى كه جبران مفسده نمايد ، و خيارى بعد از بلوغ براى زوجه نيست ، و در صورت عدم مصلحت جابره ، فضولى است ، و موقوف به اجازهء مزوّجه ، بعد از بلوغ است بنا بر اعتبار مصلحت