اى بندگان خدا ، شما را به تقواى الهى سفارش مىكنم ، خداوندى كه براى شما مثلها زد ، مدّت زندگى شما را معين فرمود ، به شما لباس پوشاند ، فراخى معيشت داد ، شما را در محدودهء شمارهگرى اعمال قرار داد ، و جزاى كردارتان را آماده نموده ، شما را براى نعمتهاى كامل و عطاياى فراوان اختيار نموده ، و با دلايل رسا از عذاب فردا بيم داده .
شما را به شمار آورده ، و مدّت زندگى شما را در قرارگاه امتحان و سراى عبرت معين نموده ، در دنيا آزمايش مىشويد ، و بر اساس آن مورد محاسبه قرار مىگيريد .
زيرا آبشخور دنيا ناصاف و كدر ، چشمهاش گلآلود و لغزنده ، ديدگاهش زيبا و فريبنده ، و آزمايشگاهش تباه كننده است . فريبندهاى زودگذر ، و نورى غروب كننده ، و سايهاى از بين رونده ، و تكيهگاهى رو به افتادن است .
تا آنگاه كه رمندهء از آن ، به آن انس گيرد ، و متوحش از آن به آن مطمئن گردد ، همچون اسب سركش كه به جستوخيز مىپردازد و مىدود تا ، سوارش را به خاك اندازد ، و او را به دامهايش صيد كند ، و به تيرهاى هلاك كنندهاش بدوزد ، و در پايان برنامه ، گردنش را به كمندهاى مرگ ببندد ، در حالى كه او را به خوابگاه تنگ قبر ، و بازگشتگاه ترسناك ، و مشاهدهء جايگاه ابدى ، و درك جزاى عمل سوق دهد . همين است برخورد دنيا با آيندگانى كه جانشين گذشتگانند .
مرگ از نابود كردنشان باز نمىايستد ، و ماندگان از آلودگى دست بر نمىدارند ، از رويهء گذشتگان پيروى مىنمايند ، و اين همه پى در پى از دنيا مىروند تا نهايت پايان ، و عاقبت فنا و نيستى .
تا آنگاه كه رشتهء امور از هم بگسلد ، و روزگاران سپرى گردد ، و بيرون آمدن مردگان از قبر نزديك شود ، خداوند همه را از ميان گورها ، و آشيانهء پرندگان ، و لانهء درندگان ، و پرتگاههاى هلاك به در آورد ، در حالى كه به سوى امرش شتابان ، و به معركهء معادشان عجله كنان روان گردند گروهى خاموش ، و ايستادگانى صف زده ، نظر خدا بر همه احاطه دارد ، ندا دهنده ندايش را به همه مىشنواند ، لباس خاكسارى و ذلّت تسليم و خوارى بر آنان پوشانده مىشود ، روزى است كه چاره سازى در آن كارساز نيست ، آرزو قطع شده ، دلها از ترس تهى و خاموش شده ، صداها آهسته و مخفى گشته ، عرق تا دهان رسيده ، و ترس از گناه عظيم شده ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 55
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٥٥