تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 372

مساهمون:

ص٣٧٢

384 -

و آن حضرت فرمود : حق سنگين است و گوارا ، و باطل سبك است و هلاكت‌بار .

385 -

و آن حضرت فرمود : بر بهترين اين امّت از عذاب الهى ايمن مباش ، كه خداى بزرگ فرموده : « از كيفر خدا ايمن نيستند مگر زيانكاران » . و بر بدترينشان از رحمت خدا نااميد مباش ، كه خداوند فرموده : « از رحمت خدا نااميد نمىشوند مگر كافران » .

386 -

و آن حضرت فرمود : بخل جامع تمام عيب‌هاى زشت است ، و اين خصلت افسارى است كه آدمى را به سوى تمام زشتىها مىبرد .

387 -

روزى دو نوع است : آن كه تو آن را مىطلبى ، و آن كه تو را مىجويد ، كه اگر دنبالش نروى به دنبالت مىآيد ، بنا بر اين اندوه سال خود را بر اندوه روز خويش بار مكن ، كه روزى هر روز تو را كفايت مىكند ، اگر سال از عمر تو باشد خداوند متعال در هر روز جديد آنچه نصيب تو نموده به تو مىرساند ، و اگر سال از عمرت نباشد پس چه اندوهى مىخورى بر چيزى كه از آن تو نيست ؟ ! هيچ جوينده‌اى در آنچه رزق توست بر تو پيشى نگيرد ، و زورمندى نسبت به آن بر تو غالب نشود ، و آنچه براى تو مقدّر شده از رسيدن به تو تأخير نكند . اين كلام پيش از اين در همين باب گذشت ، ولى در اينجا روشن‌تر و مشروح‌تر است ، به اين خاطر بر قاعده‌اى كه در ابتداى كتاب مقرّر شده تكرار كرديم .

388 -

و آن حضرت فرمود : بسا روى آورنده به روزى كه آن روز را شب نكند . و بسا كسى كه در اول شب مورد غبطهء مردم بود و آخر شب عزاداران بر او گرد آمدند .

389 -

و آن حضرت فرمود : سخن را تا نگفته‌اى در بند توست ، چون گفتى تو در بند آنى ، پس زبانت را چون طلا و نقره‌ات حفظ كن ، چه‌بسا ، كه يك كلمه ، نعمتى را از بين برده و عذابى را پيش آورده .

390 -

و آن حضرت فرمود : آنچه را نمىدانى مگو ، بلكه هر چه را هم مىدانى به زبان نياور ، كه خداوند پاك برنامه‌هايى را بر اندامت واجب نموده ، كه در قيامت به همانها بر تو احتجاج خواهد كرد .