370 -
و آن حضرت فرمود : كسى كه آبروى خود را خواهد بايد گفتگوهاى لجاجتآميز را رها نمايد .
371 -
و آن حضرت فرمود : شتاب ورزيدن پيش از امكان ، و كندى نمودن بعد از فرصت از حماقت است .
372 -
و آن حضرت فرمود : از آنچه پيش نيامده پرسش مكن ، كه تو را در آنچه هست شغلى وجود دارد .
373 -
و آن حضرت فرمود : انديشه آيينهاى است روشن ، عبرت بيم دهندهاى است خيرخواه .
و براى ادب نفست همين بس كه از آنچه براى ديگران دوست ندارى بپرهيزى .
374 -
و آن حضرت فرمود : علم را با عمل بستگى است ، هر كه دانست عمل كرد . و علم عمل را صدا مىكند ، اگر اجابت كند مىماند ، و گر نه از آن كوچ مىكند .
375 -
و آن حضرت فرمود : اى مردم ، كالاى دنيا گياهى است خشك و وباخيز ، از چراگاه آن بپرهيزيد ، چه اينكه دل كندن از آن لذت بخشتر از اعتماد به آن است ، و به اندازه ، برداشت كردن از دنيا پاكيزهتر از اندوختن آن است . بر آن كه به افزون كردن ثروت اقدام كند حكم به تهيدستى شده ، و آن كه در آن كوس بىنيازى زده به آسايشش كمك گشته . آن را كه زيور دنيا به شگفتى اندازد كوردلى از پى در آيد ، و آن كه عشقش را به دل گيرد خاطرش را از اندوهها پر كند كه براى آن اندوهها در سويداى قلبش خلجان است ، اندوهى مشغولش دارد ، و غمى محزونش كند .
چنين است تا نفس گلوگيرش شود و او را به بيابان اندازند ، در حالى كه رگهاى حياتش قطع شده ، نابود كردنش بر خدا ، و انداختنش به گورستان براى دوستان آسان است . مؤمن با ديدهء عبرت به دنيا مىنگرد ، و از آن از باب اضطرار به اندازهء شكم بر مىدارد ، و وصف دنيا را به گوش خشم و دشمنى مىشنود . اگر بگويند ثروتمند شد بعد از اندكى مىگويند به تهيدستى نشست ، و اگر به بودنش شاد شوند به مرگش اندوهگين گردند . اين است وضع دنيا ، و هنوز اهل دنيا را روزى كه در آن نوميد شوند ، نيامده !