ولى خداى پاك پيامبرانش را در تصميمهايشان نيرومند و قوى ، و از نظر برنامههاى ظاهرى ضعيف قرار داد ، با قناعتى كه از بىنيازى چشمها را پر مىكرد ، و تهيدستى و فقرى كه ديدهها و گوشها را از آن مملو مىساخت . اگر انبياء داراى قدرتى بودند كه كسى را توان معارضه با آنان نبود ، و داراى عزّتى كه مغلوب كسى نمىشدند ، و شوكتشان به گونهاى بود كه گردنهاى مردان به سوى آن كشيده مىشد ، و مردم براى تماشاى بزرگى و سطوتشان بار سفر مىبستند ، اين وضع در پندگيرى مردم از آنان آسانتر ، و از گردنكشى در برابر آنان دور تر بود ، و به خاطر ترسى كه از عظمت ظاهر انبياء برمىداشتند ، يا به خاطر رغبتى كه به ثروت آنان پيدا مىكردند ايمان مىآوردند ، آن هنگام قصدها خالص نبود ، و خوبيها به طمع دنيا و آخرت انجام مىگرفت .
ولى خداى پاك اراده فرمود پيروى از انبيائش ، و تصديق كتابهايش ، و خشوع در پيشگاهش ، و تسليم در برابر فرمانش ، و گردن نهادن به طاعتش امورى باشد خاصّ او ، و نيّت ديگرى با آن حقايق نياميزد ؛ كه هر چه آزمايش و امتحان بزرگتر ، پاداش و جزايش فراوانتر است .
جايگاه خانهء خدا
آيا نمىبينيد خداوند پاك گذشتگان را از زمان آدم - درود خدا بر او باد - تا آخرين انسان اين جهان به سنگهايى آزمايش نموده كه نه زيان مىرساند و نه سود مىدهد ، نه مىبيند ، و نه مىشنود ؟ ! آنجا را خانهء حرمت خود و جايگاه قيام مردم به عبادت قرار داد . و آن را در سنگلاخترين محلها ، و كم كلوخترين مكانهاى مرتفع دنيا ، و درّهاى از ديگر درّهها تنگتر ، در ميان كوههاى سخت ، و رملهاى نرم و روان ، و چشمههاى كم آب ، و دهات دور از هم ، كه شتر و گاو و گوسپند در آنجا از بىآب و علفى رشد نمىكنند بنا كرد .
سپس به آدم - عليه السّلام - و فرزندانش دستور داد به آن ناحيه توجّه كنند ، در نتيجه آن منطقه مركزى براى سود بخشى سفرها ، و مقصدى براى بار اندازى قاصدان گرديد ، اعماق دلها آهنگ آن خانه مىكند ، از بيابانهاى بىآب و علف و دور از آبادى ، و ارتفاعات درّههاى عميق و شيبدار ، و جزاير جدا از هم درياها روى به آن مىآورند ، تا از روى ذلّت شانهها را حركت دهند ، و گرداگرد آن خانه تهليل گويند ، و ژوليده موى و غبارآلود هروله نمايند .