سپس فرمود : اى مردم ، من به شما اندرزهايى دادم كه انبياء الهى امّتهاى خود را به آن اندرز دادند ، و وظيفهء خود را نسبت به شما آنچنان كه جانشينان انبياء نسبت به مردمى كه پس از آنان آمدند انجام دادند انجام دادم ؛ شما را به تازيانهء پندم ادب كردم مستقيم نشديد ، و با انذارهاى حق راندم به نظم نيامديد !
شگفتا از شما ، آيا امامى غير از مرا توقع داريد كه شما را به راه آورد ، و در مسير ارشاد قرار دهد ؟ !
بدانيد آنچه از دنيا به شما روى آورده بود روى گرداند ، و هر آنچه روى گردانده بود روى آورد ، بندگان خوب خدا آمادهء كوچند ، اندك دنيا را كه ماندنى نيست به كثير آخرت كه از بين رفتنى نيست معامله كردند .
برادران ما كه در صفّين خونشان ريخته شد از اينكه امروز در دنيا نيستند چه زيانى بردند ؟
نيستند تا لقمهء گلوگير بخورند ، و آب تيرهء ناگوار بنوشند . به خدا سوگند حق را ملاقات كردند و خداوند هم اجرشان را كامل و تمام عنايت فرمود ، و آنان را به دنبال بيم در جايگاه امن جاى داد .
كجايند آن برادرانم كه راه را به حقيقت طى كردند ، و بر اساس حق از دنيا گذشتند ؟ عمّار ، ابن تيّهان و ذو الشهادتين كجا هستند ؟ و كجايند نظيران آنان از برادرانشان كه بر جانبازى پيمان بستند ، و سرهاى پاكشان براى تبهكاران فرستاده شد ؟ !
[ نوف گفت : در اين وقت دست به محاسن شريف و كريم خود برد و زمانى طولانى اشك ريخت ، سپس فرمود : ]
آه بر آن برادرانم كه قرآن را تلاوت كرده آن را استوار داشتند ، و واجبات را انديشه نموده برپا كردند ، سنّت را زنده نمودند ، و بدعت را ميراندند ، به جهاد دعوت شدند اجابت كردند ، به پيشوا اعتماد نموده تابعش شدند .
آنگاه به آواز بلند فرياد زد : جهاد ! جهاد ! اى بندگان خدا ، بدانيد امروز لشگر را مىآرايم ، و هر كه ارادهء رفتن به سوى حق را دارد بيرون آيد .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 171
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٧١