تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨

از اين كلام است :

راه خدا روشن‌ترين راه ، و پرفروغ‌ترين چراغ است . به ايمان بر اعمال شايسته استدلال مىشود ، و به اعمال شايسته بر ايمان دليل مىآورند ، ساختمان علم با ايمان آباد مىگردد ، و انسان به سبب دانش از مرگ هراسان مىشود ، و با مرگ دنياى آدمى پايان مىپذيرد ، و با دنيا آخرت به دست مىآيد ، با قيامت بهشت براى پرهيزكاران نزديك ، و دوزخ براى گمراهان آشكار مىگردد . مردمان را چاره‌اى از قيامت نيست ، كه در ميدان مسابقهء آن با سرعت به جانب آخرين جايگاه روان مىشوند .

و از اين كلام است :

از قبرها بيرون آمده ، و به آخرين منزل روان شدند . آنجا براى هر خانه اهلى است كه آن را به خانهء ديگرى تبديل نكنند ، و ساكنانش به جاى ديگرى منتقل نشوند . امر به معروف و نهى از منكر دو صفت از صفات خداوندند ، اين دو ، مرگ را نزديك نمىكنند ، و روزى را كاهش نمىدهند . بر شما باد به كتاب خدا كه ريسمانى محكم ، و نورى آشكار ، و دارويى سودمند ، و سيراب كننده‌اى فرو نشانندهء عطش است ، نگاهدار كسى است كه به آن چنگ زند و نجات بخش كسى كه به آن در آويزد . كژ نشود تا راستش كنند ، و منحرف نگردد تا از او بخواهند كه باز گردد ، و از خواندن بسيار و به گوش خوردن كهنه نگردد . آن كه با قرآن سخن گويد راست گفته ، و هر كه به آن عمل كند پيش افتاده است . [ مردى از جا برخاست و گفت : يا امير المؤمنين ، ما را از فتنه خبر ده ، و آيا دربارهء فتنه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پرسيده‌اى ؟ فرمود : ] وقتى خداى سبحان اين آيه را فرستاد : « الم ، آيا مردم گمان كرده‌اند همين كه بگويند ايمان آورده‌ايم ، رها مىشوند و به آزمايش در نمىآيند ؟ » دانستم تا زمانى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در ميان ماست فتنه بر ما فرود نمىآيد ، پرسيدم : يا رسول اللّه منظور از اين فتنه كه خداوند تو را به آن خبر داده چيست ؟ فرمود : « يا على ، به زودى امتم پس از من آزمايش مىشوند . » گفتم : يا رسول اللّه ، مگر نه اين است كه در روز احد افرادى از مسلمانان شهيد شدند و من از فيض شهادت ماندم ، و از اين بابت غمگين شدم ، شما به من فرمودى : « بر تو بشارت باد كه عاقبت به شهادت مىرسى » ؟ در پاسخم فرمود : « آنچه گفتى صحيح است ، ولى بگو به هنگام شهادت شكيبائىات چگونه است ؟ »