تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢
بدانيد كه تيرانداز گاهى تير مىاندازد و تيرش به خطا مىرود ، سخن هم ( هر چه باشد ) اثر مىگذارد ولى نادرست آن از بين مىرود ، و خداوند شنوا و شاهد است . آگاه باشيد كه بين حق و باطل جز چهار انگشت فاصله نيست . [ توضيح اين سخن را از امام خواستند ، حضرت انگشتان دست را به هم چسباند و بين گوش و چشم قرار داد ، سپس فرمود : ] باطل آن است كه بگويى شنيدم ، و حق آن است كه بگويى ديدم .

139 - از سخنان آن حضرت است دربارهء نيكى به نااهل

براى كسى كه احسان را در غير محلّش و در دست غير مستحقّش قرار دهد ، سودى جز ستايش مردم پست ، و تعريف اشرار ، و گفتار جاهلان نيست ، آن هم تا وقتى كه به آنان احسان مىكند ، مىگويند : عجب دست بخشنده‌اى دارد ! در حالى كه اين شخص از احسان در راه خدا بخيل است . كسى كه خدا مالى به او عنايت كرد بايد به اقوامش كمك كند ، مهمانى شايسته‌اى برگزار نمايد ، اسير و گرفتار را آزاد كند ، به فقير و بدهكار ببخشد ، و بر اداى حقوق واجبه و حوادث و بلاها جهت درخواست ثواب الهى شكيبايى ورزد ، زيرا بدون ترديد دستيابى به اين خصلتها شرف و كرامت در دنيا ، و دستيابى به فضائل آخرت است اگر خدا بخواهد .

140 - از خطبه‌هاى آن حضرت است در طلب باران

بدانيد زمينى كه شما را حمل مىكند ، و آسمانى كه بر سرتان سايه مىاندازد فرمانبردار پروردگار شمايند ، بركات خود را به شما ارزانى مىدارند ، نه به خاطر دلسوزى ، و نه براى نزديكى جستن به شما ، و نه براى خيرى كه از شما توقع دارند ، بلكه از جانب حق براى رساندن منافع به شما مأمورند پس خدا را اطاعت كرده‌اند ، دستور دارند به مصالح شما قيام كنند پس قيام كردند . خدا بندگانش را به وقت اعمال بدشان به كمبود ميوه‌ها ، و باز داشتن بركات ، و بستن در خيرات آزمايش مىكند ، تا توبه كننده توبه كند ، و گناهكار دل از گناه قطع نمايد ، و پند گيرنده پند گيرد ، و خوددارى كننده از گناه خوددارى كند .