تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠

135 - از خطبه‌هاى آن حضرت است كه در آن به فتنه‌ها ( و حكومت امام عصر ) اشاره مىفرمايد

هواى نفس را به هدايت برمىگرداند ، آن زمان كه مردم مسير هدايت را به هوا برگردانده‌اند ، و رأى مردم را تابع قرآن مىكند آن وقتى كه قرآن را پيرو رأى خود كرده‌اند .

از اين خطبه است :

تا جنگ همچون شيرى خشمگين كه دندانهايش را بنماياند بر شما برپا گردد ، پستانهايش پر شير ، و مكيدنش شيرين ، ولى پايان كارش تلخ است . بدانيد در فردا - و مىآيد فردا به چيزى كه نمىدانيد - حاكمى غير از اين حاكمان ، كارگزاران حكومتها را به زشتى اعمالشان كيفر خواهد داد ، و زمين پاره‌هاى جگرش را براى او بيرون خواهد داد ، و كليد گنجهايش را تسليم او خواهد كرد . پس او روش عدالت را به شما بنماياند ، و آنچه از كتاب و سنّت متروك شده زنده گرداند .

از اين خطبه است در اشاره به خروج سفيانى ، يا فتنهء عبد الملك مروان :

گويا او را مىبينم كه در شام فرياد برداشته ، و با پرچمهايش در حول و حوش كوفه مىگردد ، و به اهل كوفه همچون شتر سركش روى مىآورد ، زمين را از سرهاى بريده فرش مىكند ، دهانش گشوده ، قدمش در زمين سنگين ، جولانش گسترده ، و هيبتش عظيم است . به خدا قسم شما را در اين طرف و آن طرف زمين پراكنده مىكند تا از شما جز به مانند باقيماندهء سرمه در چشم باقى نماند . اين برنامه ادامه دارد تا عرب بر سر عقل آيد . پس سنّت‌هاى برقرار را ملتزم شويد ، و آثار آشكار و پيمان نزديكى را كه بقاى نبوّت بر آن است پاىبند باشيد ، و بدانيد كه شيطان راههاى خود را براى شما هموار مىكند تا به دنبال او برويد .