136 - از سخنان آن حضرت است به هنگام شورا
احدى پيش از من به قبول دعوت حق ، و صلهء رحم ، و احسان كريمانه نشتافته . پس سخنم را بشنويد ، و گفتارم را حفظ كنيد ، ممكن است پس از امروز ببينيد كه در مسألهء خلافت شمشيرها برآمده ، و به پيمانها خيانت عارض شده ، تا جايى كه برخى از شما پيشواى گمراهان گشته ، و بعضى تابع جاهلان شدهايد .
137 - از سخنان آن حضرت است در نهى از غيبت مردم
آنان كه از عيوب پاكند و از لطف خدا از گناهان سالمند شايسته است به اهل گناه و معصيت ترحم آورند ، و سرگرم شكرگزار نعمت پاكى باشند ، و اين شكر مانع آنان از عيبجويى ديگران شود ، چه رسد به كسى كه ( خود گنهكار است آنگاه ) از برادر ايمانى غيبت كرده ، و وى را به گناه انجام گرفته سرزنش نموده !
آيا توجّه ندارد كه خداوند گناهى بزرگتر از گناهى را كه برادرش را به آن ملامت كرده بر او پردهپوشى نموده ؟ ! چگونه ديگرى را به گناهى سرزنش مىكند كه خود مانند آن را مرتكب شده ؟ ! اگر هم به گناهى مانند آن آلوده نشده در گناهى بزرگتر از آن ( كه عيبجويى است ) خدا را عصيان كرده . به خدا سوگند اگر به گناه بزرگى آلوده نگشته و مرتكب گناه كوچك هم نشده باشد هر آينه اين جرأتش بر عيبجويى از مردم بزرگترين گناه است .
اى بندهء خدا ، در عيبجويى از كسى به خاطر گناهش شتاب مكن ، شايد خداوند آن گناه او را بخشيده باشد . و از گناه كوچكى كه خود گرفتار آن شدهاى آسوده مباش ، كه ممكن است به آن گناه عذاب شوى .
بنا بر اين هر كدام از شما كه از عيب ديگرى آگاه است ، به خاطر عيبى كه از خود خبر دارد دست از عيبجويى او بردارد و لازم است شكر پاك بودن از گناهى كه ديگرى به آن دچار است او را از دنبال كردن عيب ديگران باز دارد .
138 - از سخنان آن حضرت است همچنين دربارهء نهى از غيبت
اى مردم ، آن كس كه از برادرش استوارى در دين و درستى راه را مىداند نبايد گفتار بيهودهاى را در حقّ او بشنود .