تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
و اضافهء در روزى براى او تازه نمىشود مگر به تمام شدن آنچه قبلا روزى او بود ، و اثرى برايش به وجود نمىآيد مگر آنكه اثرى ديگر از او بميرد ، و چيزى براى او تازه نمىگردد مگر آنكه تازه‌اى از او كهنه شود ، و خوشه و نهالى براى او برپا نمىگردد مگر آنكه درو شده‌اى از او ساقط شود . پدرانى كه ما فرزندان آنهاييم از دنيا گذشتند ، براى شاخه چه بقايى است بعد از رفتن ريشه‌اش ؟

از اين خطبه است :

بدعتى ايجاد نمىشود جز اينكه سنّتى ترك شود . از بدعتها بپرهيزيد ، و ملازم راه هدايت شويد . امور ريشه‌دار برترين امور ، و پديده‌هاى تازهء بر خلاف حق ، بدترين پديده‌هاست .

143 - از خطبه‌هاى آن حضرت است به عمر بن خطاب وقتى كه براى رفتن به جنگ ايرانيان با حضرت مشورت كرد

پيروزى و شكست اسلام به فراوانى لشكر و اندكى آن نبود ، آن دين خداست كه خدايش پيروز كرد ، و ارتش حق است كه آن را مهيّا نمود و يارى داد ، تا رسيد به آنجا كه بايد برسد ، و طلوع كرد تا جايى كه بايد طلوع كند . ما را از جانب حق وعدهء پيروزى است ، و خداوند وفا كننده به وعدهء خويش است ، و لشكرش را يارى مىدهد . مرتبهء زمامدار در اين محور مرتبه رشته‌اى است كه مهره‌ها را جمع مىكند و به هم ارتباط مىدهد ، اگر رشته بگسلد مهره‌ها پراكنده شده و هر يك به جايى مىرود ، پس از آن هرگز همهء آنها جمع نشود . عرب اگر چه امروز در شمار و عدد اندك است اما با بستگى به رشتهء اسلام بسيار ، و به خاطر اتحاد نيرومند است . پس تو همچون محور آسيا باش ، و به وسيلهء عرب آسيا را بگردان ، و آنان را در دل آتش جنگ بيفكن و خود به جبههء جنگ مرو ، زيرا اگر بيرون روى عرب از همه طرف پيمان با تو را بگسلند ، تا جايى كه حفظ مرزهايى كه پشت سر گذاشته‌اى براى تو از رفتن به كارزار مهم‌تر شود .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 125 | خطب الإمام علي ( ع ) / انصاريان