روايت كرده : نزديكترين احوال بنده به خداى تعالى هنگامى است كه در سجده باشد و خداى خود را بخواند . چون به سجده روى بگو :
اى پروردگار پرورندگان ، و اى پادشاه پادشاهان ، و اى سرور سروران ، و اى جبّار جبّاران ، و اى معبود معبودان ، درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد سپس حاجت خود را بخواه . آنگاه بگو :
من بنده توام ، اختيارم در دست قدرت توست . بعد هر دعايى را كه خواهى بكن ، كه خدا بخشنده است ، و برآوردن هيچ حاجتى براى او دشوار نيست . سوم : كلينى به سند موثّق از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده : پدرم را شبى در مسجد به حال سجده ديدم ، شنيدم مىگريست و اين دعا را مىخواند :
منزّهى تو ، خدايا تو پروردگار منى ، به راستى از روى بندگى و بردگى براى تو سجده كردم ، اى پروردگارم خدايا ، به درستى كه عمل من كم است بر آن بيفزاى ، خدايا مرا از عذابت نگاه دار ، روزى كه بندگانت را برانگيزى و توبهام را بپذير زيرا تو پذيرندهء توبه و مهربانى . چهارم : كلينى به سند معتبر روايت كرده : حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام اين دعا را در سجده مىخواند : به تو پناه مىآورم از آتشى كه گرمايش فرو نمىنشيند ، و به تو پناه مىآورم از آتشى كه تازهاش كهنه نمىگردد ، و به تو پناه مىآورم از آتشى كه تشنهاش سيراب نشود ، و به تو پناه مىآورم از آتشى كه برهنهاش پوشيده نگردد .
پنچم : كلينى به سند معتبر روايت كرده : مردى به حضرت صادق عليه السّلام شكايت كرد : امّ ولدى [ امّ ولد به كنيزانى گفته مىشود كه از مالكان خود داراى فرزندى شوند ] دارم كه عليل است ، فرمود : پس از هر نماز واجب در سجده شكر بگويد : يا رؤوف يا رحيم ، يا ربّ يا سيّدى آنگاه حاجت خود را بطلبد . ششم : در بسيارى از روايات معتبر نقل شده : امام صادق و امام كاظم عليهما السّلام در سجدهء شكر بسيار مىگفتند :
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 934
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٩٣٤