« اللّهمّ صلّ على محمّد و ال محمّد » ، تا حق تعالى صورت تو را از آتش دوزخ نگاه دارد ، و به روايت ديگر صد مرتبه پيش از سخن گفتن بگو : يا ربّ صلّ على محمّد و ال محمّد ، و اعتق رقبتى من النّار .
سجدهء شكر
چون از تعقيب نماز فارغ شدى ، سجدهء شكر بجا آور . و اتفاق علماى شيعه بر آن است كه سجدهء شكر در وقت تازه شدن نعمتى ، يا دفع بلايى مستحبّ است ، و بهترين آن پس از نماز است براى شكر بر توفيق اداى نماز . به سند معتبر از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده : پدرم امام زين العابدين عليه السّلام ، هيچ نعمتى را از خدا ياد نكرد ، مگر آنكه به شكرانه آن ، سجده بجا آورد ، و هيچ آيهاى از قرآن را نخواند كه در آن سجده باشد ، مگر آنكه سجده كرد ، و خدا شرّى را كه از آن مىترسيد ، از او دفع نكرد مگر آنكه سجده كرد ، و از هر نماز واجبى كه فارغ مىشد ، پس از آن سجده بجا مىآورد ، و هرگاه اصلاح نمودن ميان دو نفر را توفيق مىيافت ، به خاطر شكر آن سجده مىكرد ، در تمام مواضع سجود آن حضرت ، اثر سجده نمايان بود ، به اين خاطر به آن حضرت سجّاد مىگفتند . و نيز به سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده هر مؤمنى در غير نماز ، براى شكر نعمتى براى خدا سجده كند حق تعالى براى او ده حسنه مىنويسد ، و ده سيئه را از او محو مىكند ، و ده درجه براى او در بهشت بلند مىگرداند . و به سندهاى معتبر بسيار از آن حضرت روايت شده :
نزديكترين حالات بنده به خدا ، حالت سجدهء همراه با گريه است . در حديث صحيح ديگرى فرمود : سجدهء شكر بر هر مسلمانى واجب است ، نماز خود را با آن تمام كن ، و پروردگارت را به وسيلهء آن خشنود نما ، و فرشتگان را از خود به شگفتى انداز ، به درستى كه بنده هرگاه نماز بجا آورد ، و پس از آن سجدهء شكر كند ، پروردگار جهانيان بين او و فرشتگان پرده را بگشايد و بگويد : اى فرشتگان من ، به جانب بنده من نظر كنيد ، كه فريضهء مرا ادا نمود ، و عهد مرا تمام كرد ، پس در پيشگاه من به خاطر آنچه بر او انعام كردهام سجده كرد ، اى فرشتگان من ، به او چه پاداشى بايد داد ؟ پاسخ مىدهند رحمتت را . مىپرسد : ديگر چه ؟ مىگويند : بهشت ، باز مىفرمايد : ديگر چه ؟ مىگويند : كفايت كارهاى مهمّ او ، و