فصل دوم :
در بيان مختصرى از اعمال و امورى كه متعلق به ما بين طلوع آفتاب و غروب آن است . در زمانى كه آفتاب طلوع مىكند ، دعاهايى را كه « ان شاء الله تعالى » در فصل پنجم خواهد آمد مىخوانى . سزاوار است در ابتداى روز صدقه بدهى ، هر چند مقدار كمى باشد ، و پيش از فرا رسيدن ظهر براى نماز ظهر آماده شوى ، و خواب قيلوله را مقدّم بدارى ، و خواب قيلوله براى عبادت شبانه و روزهء روز كمك خوبى است ، و نيز سعى كن از خواب قيلوله براى ظهر بيدار شوى ، بعد وضو مىگيرى و به جانب مسجد ميروى ، و نماز تحيّت مسجد را بجاى مىآورى و اگر وقت نماز نرسيده بود منتظر دخول وقت ميشوى ، و مستحبّ است نماز در اول وقت خوانده شود ، چون زوال [ هنگام ظهر شرعى ] محقّق شد نخستين عملى را كه انجام مىدهى اين است كه مىگويى :
منزّه است خدا ، و معبودى جز خدا نيست و ستايش خداى را كه همسر و فرزندى نگرفته ، و در فرمانروايى شريكى براى او نيست ، و از روى خوارى سرپرستى برايش نمىباشد ، او را بزرگ شمار بزرگشمردنى شايسته
روايت شده : حضرت باقر عليه السّلام به محمّد بن مسلم فرمود : بر اين دعا محافظت كن ، چنانكه بر چشمهايت محافظت مىكنى . و اگر وضو ندارى ، براى وضو گرفتن بشتاب ، و آدابى را كه قبلا ذكر شد بجا مىآورى ، آنگاه شروع به خواند نوافل ظهر مىكنى كه هشت ركعت است ، پس براى دو ركعت اوّل نيّت مىكنى ، و هفت تكبيرى را كه قبلا ذكر شد همراه با دعاهايش انجام مىدهى و استعاذه [ يعنى اعوذ باللّه من الشيطان الرجيم ] مىگويى ، و سورهء ( حمد ) و ( توحيد ) را در ركعت اوّل ، و سورههاى ( حمد ) و قل يا ايّها الكافرون را در ركعت دوم مىخوانى . و پس از فراغت از اين دو ركعت ، سه تكبيرى را كه در تعقيبات ذكر شد با تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام به جا مىآورى ، آنگاه مىخوانى :
خدايا من ناتوانم ، پس در خشنودىات ، ناتوانىام را نيرو بخش ، و به سوى خير بگير مهارم را ، و ايمان را نهايت خشنودىام قرار ده ، و در آنچه نصيبم كردهاى ، بركت بخش ، و برسان مرا به رحمتت به همه آنچه از تو اميد دارم ، و برايم دوستى و شادى براى اهل ايمان و عهدى نزد خودت قرار ده . سپس برمىخيزى و به همين طريق دو ركعت ديگر به جاى مىآورى ، جز آنكه شش تكبير افتتاح را نمىگويى ، و سپس دو ركعت ديگر به همين