برخوردار مىباشد . آنان اين گونه شترها را از نوع جوان و كمتر از پنج سال انتخاب مىكردند و در صورتى كه از نوع گاو مىبودند از دو سال كمتر و اگر گوسفند بودند از يك سال كمتر را انتخاب مىكنند .
آنان « هدى » را به صورت واجب و به هنگام خون كفاره و يا به عنوان شكر و سپاسگزارى ، قربانى مىكنند . اين قربانىها مىبايست در « منا » و در روزهاى نحر ( / قربانى ) هديه گرديده و يا در مكه در غير « ايام تشريق » ذبح گردند . سپس گوشت اين قربانىها را ميان فقرا و نيازمندان تقسيم نمايند .
آثار كهن در منا
در منا - غير از مسجد خيف - غارى وجود دارد كه در نزديكى كوه جنوبى آن واقع شده است به آن غار « المرسلات » گويند . گفته مىشود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين غار عبادت مىكردهاند . همچنين در اين غار بر حضرتش سوره مرسلات نازل گرديده است .
مردم همواره براى زيارت و تبرك به سوى اين غار مىآيند .
همچنين در كوه شمالى اين سرزمين غار ديگرى وجود دارد كه مىگويند : حضرت ابراهيم عليه السلام به همراه هاجر در اين غار زندگى كردهاند .
اين غار داراى طول 4 متر و عرض 2 متر و نيم مىباشد . در سمت راست اين غار به هنگام ورود به آن ، غار ديگرى ديده مىشود كه آن نيز در دل كوه احداث شده است . در بيرون غار ياد شده مصلايى وجود دارد كه گفته مىشود : اين مكان قربان گاه حضرت اسماعيل است . در كنار مصلا و در درون كوه ، قطعه سنگ بسيار بزرگى قرار دارد كه بر روى آن علفهاى زيادى روييده شده است و آن چنان كه ادعا مىكنند حضرت ابراهيم عليه السلام بر روى اين سنگ قصد قربانى كردن حضرت اسماعيل را داشته كه چاقوى برنده در دست حضرت ابراهيم عليه السلام به جهت رحم و شفقت بر اسماعيل از دست ابراهيم عليه السلام رها گرديده و در ميان علفهايى كه بدين منظور در آن لحظه روييده