داد و در اين شهر حرمت وجود رسول خدا صلى الله عليه و آله و صحابهء او و همسايگانش را پاس نداشت .
همچنين مسعودى در « مروج الذهب » به هنگام سخن از يمن و پادشاهان آن مىگويد : در راه عراق به سوى مكه ، در نزديكىهاى « نظاميه » ، جايگاهى قرار دارد كه معروف به قبر « عبادى » « 1 » است و رهروان آن راه ، آن قبر را سنگسار مىكنند .
. . .
تصوير حاجيان هنگام رمى جمرهء وسطى
هامش
( 1 ) . احتمالًا ابومنصور عبادى معروف به امير است كه نامبرده در « عباد » يكى از دهكدههاى مرو ، در سال 491 هجرى متولد شده است ؛ در دايرة المعارف درباره او اين چنين آمده است : « نامبرده كه در راه بغداد به سوى خوزستان مىرفت در اين نقطه مرگ او سر رسيد و به نظر مىرسد كه فرد بىدينى بوده است زيرا در رسالهاى كه نوشته است ، شرب خمر را حلال شمرده است و نيز ممكن است نامبرده در جايى كه دفن شده محلى است كه پس از حملهء مسلمانان به او كشته شده است و تا كنون نيز قبر او مورد رمى و لعن قرار گرفته است .