هفتم سفر شيوع اين چنين آمده است :
« يشوع » ، « عخان بن زارح » ، « فضه » ، « رداء » ، « لسان الذهب » ، فرزندان و دخترانش به همراه گاوها ، الاغها ، گوسفندان و چادرها و تمامى اموالشان را برداشته و به همراه بنى اسرائيل حركت كرده و به بالاى دشت عحور درآمدند . پس « يشوع » رو بدانان كرد و گفت : چگونه ما را ناراحت و مكدر كرديد پس در اين روز خداوند شما را مكدر مىنمايد . آنگاه تمامى بنى اسرائيل با سنگ آنان را رمى كردند و آتش زدند و سنگ به آنها پرتاب كردند » .
مسيحيان جايگاه آن درخت انجيرى را كه به هنگام درخواست حضرت مسيح براى خوردن از ميوه آن ، هيچ گونه ميوهاى بر خود نداشت و مورد لعن حضرت قرار گرفت ، رمى مىكنند « 1 » . اين نقطه هم اكنون در مسير راه شخصى كه از « بيت المقدس » به سوى « روداردن » مىرود دردشتى كهدرسمتچپ « جبلالزيتون » واقعشدهاست ، ديده مىشود .
عربها نيز در زمان جاهليت ، هرگاه بر كسى خشمناك مىگرديدند ، زنده يا مردهء او را رمى مىكردند . آنان زناكار محصنه را نيز به جهت عمل زشت او زنده رمى مىكردند . و شريعت اسلام نيز اين آيين را قبول كرد و آن را تأييد نمود . همچنان كه عربها همواره قبرهاى بدخواهان و كينهجويان را از روى خشم و نفرت رمى مىكردند . مثلًا عربها از قرن اول پيش از هجرت تاكنون ، قبر « أبى رغال » را كه در « مغمس » محلى ميان مكه و طائف واقع است ، رمى مىكنند ؛ زيرا او راهنماى لشكريان ابرهه به سوى مكه بوده كه در اين نقطه - پيش از رسيدنش به مكه - به هلاكت رسيده است .
جرير به هنگام هجو فرزدق در اين بيت اين چنين گفته است :
إذا مات الفرزدق فارجموه * كما يرمون قبر أبى رغال « 2 »
مسلمانان قبر « ابولهب » را كه در خارج مكه است ، همواره به علت دشمنىهاى او با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مورد رمى قرار مىدهند . همچنين قبر « ابوجهينه » در راه عمره را كه او نيز
هامش
( 1 ) . نك : انجيل متى ، آيه 19 ، صحاح بيت و يك . به آيه 19 از صحاح بيست و يك از انجيل متى مراجعه نمائيد .
( 2 ) . در صورتى كه فرزدق درگذشت او را رجم كنيد . همچنان كه قبر أبى رغال مورد رجم قرار مىگيرد .