گرديد ، محمدعلى ، شريف در اواخر ذىالقعدهء سال 1228 هجرى « يحيى بن سرور » را جايگزين او گرداند و از اين پس سرزمين حجاز به زير سلطه و نفوذ مصر درآمد . شريف « شنبر » از سوى محمدعلى ، نظارت بر كارهاى عرب را عهده دار گرديد كه اين مطلب كينه و بدخواهى ميان او و « يحيى » را بوجود آورد و آنچنان اين دشمنى بالا گرفت كه « يحيى » ، « شنبر » را در برابر « باب الصفا » به قتل رسانيد و به « بدر » گريخت . شريف « عبدالمطلب ابن غالب » به دستور « احمد پاشا يكن » بر مسند ولايت مكّه تكيه زد ، ليكن « محمد على پاشا » فرمان داد كه شريف « محمد بن عون » را كه در آن هنگام در مصر بر او وارد گرديده بود عهده دار امارت مكّه گرداند ؛ پيش از آن هم نامبرده از سوى محمدعلى پاشا به امارت « تربه » و « عسير » برگزيده شده بود .
شريف « عبدالمطلب » به سوى طائف حركت كرد و جمع كثيرى از عرب را گرد خود جمع كرد و با « احمد پاشا » جنگيد ، ليكن در اين جنگ متوارى گرديد و از شريف « محمدبن عون » تقاضاى امان نمود كه او نيز شريف « عبدالمطلب » و شريف « يحيى » را امان داد و بنابر دستور محمدعلى آن دو را به همراه « عبداللَّه بن فهير » و ديگران به مصر فرستاد . هنگامى كه به مصر رسيدند از سوى محمدعلى مورد احترام و تكريم قرار گرفتند و پس از گذشت يكسال مجدداً آنها را - به استثناى - شريف « يحيى » - به مكّه برگرداند و يحيى همچنان در مصر باقى بود تا اينكه در سال 1254 هجرى درگذشت . پس از آن ميان « احمد پاشا يكن » و شريف « محمد » اختلاف افتاد كه در نتيجه محمد على آنان را احضار كرد و « احمد پاشا » را به مكّه برگردانيد و شريف « محمد بن عون » را در مصر نگاه داشت .
محمد بن عون همچنان در مصر باقى بود تا اينكه ولايت حجاز در سال 1256 هجرى - در دوران سلطان عبدالمجيد ( عثمانى ) - از دست محمدعلى خارج گرديد و به فرمان سلطان بن عون به امارت مكّه منصوب گرديد .
او مردى عاقل ، تيزهوش ، خوشقدم ، باشخصيت بود و به علم و علما علاقه مند بود .
وى زمانى طولانى امير حجاز بود و با درايت و حسن تدبير آن را اداره مىنمود . در سال 1263 هجرى براى خاموش كردن فتنهء « فيصل بن تركى » امير رياض روى بدان سو نهاد و پس از تعيين خراج براى فيصل كه موظف گرديد سالانه مبلغ ده هزار ريال به
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 186
مساهمون: انصارى
ص١٨٦