« محمدبن بركات » همچنان امير مكّه و ولايت حجاز بود تا اينكه سرانجام در سال 903 هجرى درگذشت و فرزندش « بركات » پس از او به اميرى مكّه برگزيده شد امارت مكّه همچنان در دست او و برادرانش دست به دست مىگشت تا اينكه در سال 910 هجرى خودش به تنهايى عهدهدار آن گرديد و در سال 918 هجرى « سلطان غورى » نمايندهاى به سوى او فرستاد و او را به مصر دعوت نمود . ليكن او عذر آورد و فرزندِ خود شريف ابونمى را - كه هشت ساله بود - به نيابت از خود به مصر فرستاد .
سلطان پس از پذيرايى گرمى كه از او به عمل آورد ، او را به سوى پدر فرستاد در حالى كه وى را در ولايت مكّه و سرزمينهاى حجاز شريك پدر گردانيد .
هنگاميكه « سلطان سليم » - در سال 922 هجرى - بر مصر غلبه كرد آن دو را بر امارت مكّه ابقا كرد . شريف « ابونمى » كه براى ديدارش به مصر سفر كرد مورد استقبال گرم او قرار گرفت ، سپس دستور قتل « حسين آغا كردى » را - كه از سوى غوريان بر جدّه حكومت مىكرد - همراه او فرستاد . وى هنگاميكه به جدّه رسيد ، « آغا » را دستگير كرد و غرق نمود و شخص ديگرى را به جاى او منصوب كرد و از اين پس سرزمين حجاز و يمن زير نفوذ دولت عليّه ( عثمانى ) قرار گرفت .
شريف « ابونمى » در ميان اشراف ، انسان دوستى آزاده به شمار مىآمد كه از نظر عقل و تدبير و فضل و دانش و تدبير امور در مقامى بس نيكو قرار داشت . اشراف « بنى حسن » ( كه هم اكنون حكومت مىكنند ) و « بنى زيد » و « بنى بركات » ( كه پيش از « محمدبن عون » حكومت مىكردند ) و « بنى ثقبه » ( كه در سرزمين عرب پراكندهاند ) همه آنها از نسل او به شمار مىآيند .
« ابونمى » در سال 992 هجرى وفات نمود و پس از او فرزندش شريف « حسن » امارت را بدست گرفت ؛ او كه شخصى عالِم ، فاضل و اديبى دانشمند بود ، به پيروى از روش پدر در ادارهء امور آن مكان گام برمىداشت و در كارهاى خود عدالت و بخشش و صفات برجسته اخلاقى و نيكو را كه از پدر به ارث برده بود ، به اجرا درآورد . او سرسلسلهء اشراف حسنى بود كه « محمدبن عون » جدّ خانوادهء حاكم كنونى نيز از آنها است .
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 183
مساهمون: انصارى
ص١٨٣