38
فى الشّحّ المسبّة : زشتى و ننك در زفتى و بخل است .
39
فى الجور الطّغيان : سركشى در ستمكارى ( بر بندگان خدا ) است .
40
فى العدل الإحسان : نيكى و خوبى در داد گسترى است .
41
فى التّسليم الأيمان : ايمان به خدا داشتن در گردن نهادن و فرمان خدا را بردن است .
42
فى التّوكّل حقيقة الأيقان : ريشه و حقيقت يقينها در توكّل به خدا است .
43
فى شكر النّعم دوامها : ادامهء نعمتها در سپاسگزاريست .
44
فى كفر النّعم زوالها : از بين بردن نعمتها در كفران نعمت كردن است .
45
فى صلة الرّحم حراسة النّعم : نگهدارى نعمتها در پيوند با خويشان است .
46
فى قطيعة الرّحم حلول النّقم : وارد شدن گرفتاريها و خشمها ( ى خداوندى ) در بريدن از خويشان است .
47
فى لزوم الحقّ تكون السّعادة : نيكبختى در همراهى كردن با حقّ است .
48
فى الشّكر تكون الزّيادة : زيادتى نعمت در سپاسگذارى است .
49
فى العدل اصلاح البريّة : اصلاح امور مردم در عدل و داد است .
50
فى الجور هلاك الرّعيّة : تباهى ملّت و رعيّت در ستمكارى است .
51
فى الدّنيا عمل و لا حساب : در دنيا عمل است و حساب نيست .
52
فى الأخلاص تنافس اولى النّهى و الألباب آرزوى عقلا و خردمندان در اخلاص و پاك درونى است
53
فى الأخرة حساب و لا عمل : در آخرت حساب است و عمل نيست .
54
فى العدل الاقتداء بسنّة اللّه و ثبات الدّول : در كار بستن عدالت از دستور و سنّت خدا پيروى و دولتها را پايدار داشتن است .
55
فى كلّ معروف احسان : در هر كار نيكى نيكى كردن ديگرى است ( انسان وقتى خودش بى آزار و نيكوكار شد وجودش براى جامعه نيكى ديگرى محسوب مىشود )
56
فى كلّ صنيعة امتنان : در هر كردارى منّتى است ( يعنى انسان كار خوب را از هر كس ديد ناچار ممنون مىشود )
57
فى الغيب العجب : در غيب و نهان چيزهاى شگفت