كه فانى است زهد مى ورزد ( از جهان تن مى زند )
764
من توكّل على اللّه سبحانه كفى و استغنى هر كه توكّل بر خداوند سبحان كند خدا او را كفايت و بى نيازش گرداند .
765
من انقطع الى غير اللّه سبحانه و تعالى شقى و تعنّى : هر كه بسوى غير خداوند تعالى قطع پيدا كند و با جز خدا پيوند نمايد بدبخت گردد و گرفتار رنج و اندوه شود .
766
من احبّ لقاء اللّه سبحانه و تعالى سلا عن الدّنيا : هر كه ديدار خداوند تعالى را دوست داشته باشد از دنيا كنار مى كشد .
767
من كثر لهوه قلّ عقله : هر كه هزل و لهوش بسيار باشد كم خرد است .
768
من كثر حسده طال كمده : هر كه پر حسد است اندوه و غصهّاش طولانى است .
769
من غلب عليه اللّهو بطل جدهّ : هر كه هزل و بازى بر وى غلبه كند درستيش از بين مى رود .
770
من غلب عليه الهزل قلّ عقله : هر كه مسخرگى بر وى غلبه داشته باشد كم خرد است .
771
من غلب عليه الغفلة مات قلبه : غفلت بر هر كه غلبه كند دلش مى ميرد .
772
من كثر لومه كثر عاره : هر كس ناكسيش بيشتر ننگش بيشتر است .
773
من كثر مزحه قلّ وقاره : مرد پر مزاح كم لنگر است .
774
من اعتزّ بالحقّ اعزهّ الحقّ : هر كه از حقّ عزّت جويد حق عزيزش دارد .
775
من قنع رزق اللّه سبحانه استغنى عن الخلق : هر كه بر روزى خداوند سبحان قانع باشد از مردم بى نياز است .
776
من وهب له القناعة صانته : هر كه قناعت داده شود آن قناعت نگهداريش كند ( و دينش محفوظ بماند ) .
777
من حسن يقينه حسنت عبادته : هر كه يقينش در بارهء خدا نيكو باشد عبادتش خوب است .
778
من رضى بالقضاء طاب عيشه : هر كه به قضاى خدا راضى باشد عيشش گوارا و زندگيش منظّم است .
779
من حسنت سياسته دامت رياسته : هر كه سياستش خوب است رياستش پايدار است .