باز شود هويّت هر كس هويدا گردد ) .
1466
المال يفسد المال و يوسّع الآمال : دارائى پايان كار را به تباهى كشد و آرزوها را وسعت بخشد .
1467
إعادة الاعتذار تذكير بالذّنب : پوزش را دو مرتبه و از نوخواستن گناه را ياد آورى كردن است .
1468
إعادة التّقريع أشدّ من مضض الضّرب : نكوهش را از سرگرفتن كوفتگيش از زدن دردناكتر است .
1469
الوفاء عنوان وفور الدّين و قوّة الأمانة : وفاى بعهد نشانهء بزرگى و زيادتى دين و توانائى امانت است .
1470
الخيانة دليل على قلّة الورع و عدم الدّيانة خيانت دليل بر كمى پرهيزكارى و بى دينى است .
1471
المؤمن ألف مألوف متعطّف : مؤمن الفت گير الفت پذير و مهربان است .
1472
ألمتّقى قانع متنزهّ متعفّف : پرهيزكار قناعتگر و پاكدامن و با عفت است .
1473
ألنّزاهة من شيم النّفوس الطّاهرة : پاكدامنى از خوى و عادت هاى پاكروانان است
1474
الورع يحجز عن ارتكاب المحارم : پارسائى انسان را از ارتكاب و سوارى محرّمات باز مى دارد .
1475
العدل يريح العامل به من تقلّد المظالم : دادگرى شخص دادگر را از بر گردن گرفتن حقوق مردم اسوده مىكند
1476
الموت أوّل عدل الاخرة : مرگ نخستين عدل و دادگرى آخرت است .
1477
ألنّفاق من أثا فىّ الذّلّ : دو روئى از پايههاى خوارى و مذلت است .
1478
ألطّامع أبدا فى وثاق الذّلّ : طمعكار هميشه در بند خوارى است .
1479
ألمقلّ غريب فى بلدته : ندار در شهرش غريب و بيگانه است .
1480
البخيل ذليل بين أعزتّه : بخيل در ميان دوستانش خوار است .
1481
ألصّبر ينزل على قدر المصيبة : صبر باندازهء مصيبت و گرفتارى بر انسان وارد مى گردد .
1482
ألحقّ سيف على أهل الباطل : حق شمشير برنده بر اهل باطل است .
1483
ألحقّ منجاة لكلّ عامل : حق براى هر كسى كه آن را به كار بندد باعث رستگارى است .
1484
الورع خير من ذلّ الطّمع : پارسائى بهتر تا با طمع بخوارى زيستن .
1485
الجوع خير من الخضوع : گرسنگى بهتر تا فروتنى كردن در نزد ناكسان )