1446
القانع غنىّ و إن جاع و عرى : قانع توانگر است اگر چه گرسنه و برهنه باشد .
1447
ألظّنّ يخطى و اليقين يصيب و لا يخطى ء : گمان خطا لكن يقين درست مى رود و خطا نمى كند .
1448
ألحظّ يسعى إلى من لا يخبطه بخش و بهره بسوى كسى كه آن را تباه نسازد مى شتابد .
1449
ألرّزق يطلب من لا يطلبه : روزى جوياى كسى است كه آن را نجويد ( و در طلبش پر نكوشد ) .
1450
البخل يذلّ مصاحبه و يعزّ مجانبه : بخل يار و صاحبش خوار و دورى كنندهاش را ارجمند مى دارد .
1451
المؤمن ينصف من لا ينصفه : مؤمن با آن كس كه با وى بى انصافى كند بانصاف رفتار مى نمايد .
1452
ألدّنيا سمّ يأكله من لا يعرفه : جهان زهرى است كشنده آنكه او را نشناسد مى نوشد .
1453
الأرزاق لا تنال بالحرص و المطالبة : روزيها بحرص زدن و دنبال آنها دويدن به انسان نرسند
1454
العزلة أفضل شيم الأكياس : گوشهگيرى از مردم بالاترين روش زيركان است .
1455
اليأس خير من الضّرع إلى النّاس : ناكامى خوشتر تا دست بينوائى بسوى مردم دراز كردن .
1456
الكرم أعطف من الرّحم : بخشش از خويشاوندى پيوند كنندهتر و مهر آورندهتر است .
1457
ألصّمت زين العلم و عنوان الحلم : خاموشى آرايش دانش و نشانهء بردبارى است .
1458
الإيثار أعلى مراتب الكرم و أفضل الشّيم برگزيدن ديگران بالاترين درجات بخشش و برترين روشها است .
1459
الحلم نظام أمر المؤمن : بردبارى سبب پيوند رشتهء كار مؤمن است .
1460
ألجنّة جزاء كلّ مؤمن محسن : بهشت پاداش كار هر مؤمن نكوكارى است .
1461
الفقير فى الوطن ممتهن : نادار در وطن خوار است .
1462
الغنى فى الغربة وطن : درائى در غربت وطن است .
1463
المرأة عقرب حلوة اللّسبة : زن كژدمى است كه گزشش شيرين است .
1464
الفقر فى الوطن غربة : ناداراى در وطن غريبى است .
1465
القلوب أقفال و مفاتحها السّؤال : دلها قفلهايى هستند كه كليدشان سؤال است ( هنگامى كه لب بدر خواست