پى را مى لغزاند و پشيمانى بار مى آورد .
1388
الحياء تمام الكرم و أحسن الشّيم : شرم و حيا تمام كرم و نيكوكارى و بهترين خوى ها است
1389
ألدّين لا يصلحه إلّا العقل : كار دين جز به نيروى خرد اصلاح نپذيرد .
1390
الإحسان إلى المسيئ أحسن الفضل : نيكى با بدان بالاترين نيكوئى است .
1391
ألتّودّد إلى النّاس رأس العقل : دوستى كردن با مردم ريشهء خردمندى است .
1392
الجهاد عماد الدّين و منهاج السّعداء : پيكار در راه خدا ستون دين و روش نيكبختان است .
1393
المجاهدون تفتّح لهم أبواب السّماء : پيكار كنندگان در راه خداى را درهاى آسمانها بر ايشان گشاده مىشود .
1394
ألمتّقون قلوبهم محزونة و شرورهم مأمونة پرهيزكاران دل هايشان غمگين و مردم از بدى هايشان ايمنند
1395
الأيمان صبر فى البلاء و شكر فى الرّخاء : نشانهء ايمان شكيب در گرفتارى و سپاسگزارى در آسايش است .
1396
ألشّكر زينة الرّخاء و حصن النّعماء : سپاسگزارى از خدا آرايش در حال گشادگى و نگهبان نعمتها است .
1397
المغبون من باع جنّة عليّة بمعصية دنيّة : زيانكار كسى است كه بهشت بلند پايه را بگناهى پست سودا كند
1398
احتمال الدّنيّة من كرم السّجيّة : رنج زشتى ناكسان را بر خويش هموار كردن از خوش سرشتى انسان است .
1399
المواعظ صقال النّفوس و جلاء القلوب : پندها نفوس بشرى را صاف و صيقلى كننده و دلها را پاكيزه سازندهاند
1400
ألتّوبة تطهّر القلوب و تغسل الذّنوب : باز گشت از گناه به خدا دلها را پاكيزه مىكند و گناهان را مىشويد .
1401
الغضب يفسد الألباب و يبعد من الصّواب : خشم و غضب عقول را تباه مى سازد و از درستى دور مى گرداند
1402
الإعجاب ضدّ الصّواب و آفة الألباب : خودپسندى دشمن درستى و سبب تباهى خردها است .
1403
الأمل يفسد العمل و يفنى الأجل آرزومندى عمل را تباه مى سازد و وقت را از بين مى برد .
1404
ألتّثبّت فى القول يؤمن العثار و الزّلل : در گفتار تأمل و انديشه كردن انسان را از لغزش و بسر در آمدن نگاه مى دارد
1405
إخوان الدّين أبقى مودّة : برادران دينى دوستيشان پايدارتر است .
1406
إخوان الصّدق أفضل عدّة : برادران راست و درست برترين آماده شدهگانند براى پيش آمدها
1407
أخ تستفيده خير من أخ تستزيده : برادرى كه