« و از شگفت ترين مرغ ها در آفرينش ، طاوس است كه خداوند آن را در كامل ترين نظم آفريده و رنگهايش را در بهترين ترتيب منظم گردانيده است با بالى كه بيخ آن را بهم پيوسته و دمى كه كشش آن را دراز قرار داده است . هرگاه بسوى مادهاش مى رود دمش را از پيچيدگى باز نموده آن را بلند مىكند در حالى كه بر سرش سايه مى افكند . گمان ميكنى پرهاى آن ميلههائى از نقره ، و دايرهها و حلقههاى زرين شگفت آورى كه بر آن بالها روييده شده ، طلائى خالص و قطعات زبرجد است . اگر آن را به گياهان زمين تشبيه كنى ميگوئى دسته گلى است كه از شكوفهء هر بهارى چيده شده است ، و اگر به پوشاكى ها تشبيه كنى مانند حلههاى زينت يافته با نقش و نگار ، يا مانند جامههاى خوش رنگ و زيباى بافت يمن است ، و اگر آن را به زيورها تشبيه گردانى مانند نگين هاى رنگارنگى است كه در ميان نقرهى مزين به جواهر نصب شده است : بسان خراميدن خودبين و شادمان راه مى رود ، و با دقت به دم و بالش مى نگرد ، و از زيبائى پيراهن و رنگهاى جامهاش قاهقاه مى خندد « هنگامى كه به پاهايش چشم مى اندازد چنان با شيون و فرياد بانك مى زند كه گويا آشكارا فريادرسى مى طلبد و به راستى اندوه خويش گواهى مىدهد . زيرا پاهايش مانند خروس سياه و سفيد ، باريك است . بجاى تاج ، كاكل سبز رنگ نقاشى شدهاى دارد ، و جاى برآمدگى گردنش مانند گردن ابريق است ، و جاى فرو رفتن آن تا زير
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 44
مساهمون: جورج جرداق
ص٤٤